บทที่ 141: กระสุนเคลือบน้ำตาลของซุนหมิ่น A8 เก่าก็ยังเป็น A8

เฉียนอี้ฉีรีบพูดสมทบทันที ในที่สุดก็มีโอกาสได้เหยียบหลินเทาให้จมดินเสียที

“มันก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ สังคมสมัยนี้น่ะ หัวเราะคนจนไม่หัวเราะโสเภณี เรื่องแบบนี้มีเยอะแยะไป”

วังหลินหลินพยักหน้า

ไม่ได้พูดอะไรต่อ ก้มหน้าดูโพสต์นั้นและคอมเมนต์เหล่านั้นต่อไป

ในใจรู้สึกสับสนปนเป ทั้งสงสารหลินเทาที่โดนคนในเน็ตถล่มจนยับเยินไม่มีชิ้นดี แต่ก็รู้สึกโล่งใจมากกว่าที่ตัวเองไม่ได้ลงเอยกับหลินเทา