บทที่ 145: อยากได้เงินก็ต้องจ่ายค่าตอบแทน

“หนูพบว่าเขาไม่เหมือนกับเด็กบ้านนอกที่พี่พูดเลยค่ะ วันนี้ที่พวกเราไปที่ร้านนั้นซื้อเสื้อผ้า เขาดูคล่องแคล่วคุ้นเคยกว่าหนูเสียอีก”

“ร้านแบรนด์ดังที่เธอพูดถึงน่ะ ฉันเคยไปอยู่ เสื้อผ้าข้างในมันไม่ถูกเลยนะ ที่เธอบอกว่าเขาดูคล่องแคล่วคุ้นเคยเหรอ? ไม่น่าจะใช่นะ”

ซุนหมิ่นสงสัยอย่างมาก

“แค่เงินเดือนเดือนละไม่กี่พันหยวนของเขาน่ะ จะเข้าไปในร้านแบบนั้นได้ยังไงกัน”

ซุนหมิ่นไม่ใช่ว่าดูถูกหลินเทา