บทที่ 154: ฉันมีทรัพย์สินร้อยล้าน ยังต้องไปเอาใจใครอีก?

“พอเถอะน่า แม่ไม่ยุ่งเรื่องของแกแล้ว จะยุ่งก็ยุ่งไม่ได้แล้วด้วย... ยังไงซะแกก็โตขนาดนี้แล้ว ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว”

จ้าวซี่ชิวโกรธจนต้องกลับเข้าห้องไป พอนางเห็นหลินเจี้ยนหมินยังคงนั่งเคี้ยวเมล็ดแตงดูทีวีอยู่ ก็หันหัวหอกไปทางหลินเจี้ยนหมินทันที คว้าเมล็ดแตงไปจากมือเขา

“เลิกกินได้แล้ว”

“ฉัน...” หลินเจี้ยนหมินอ้ำๆ อึ้งๆ วางมือที่กำลังหยิบเมล็ดแตงลง หันไปมองหลินเทาแทน

“อาเทา เมื่อกี้พ่อพูดแรงไปหน่อย ไม่ใช่ว่าจะบอกให้แกไปแตกหักกับเขาจริงๆ หรอกนะ ก็แค่ให้รักษาระยะห่างกับเขาไว้ แต่ความสัมพันธ์ที่ควรจะมีก็ยังต้องรักษาไว้อยู่”