บทที่ 172: คนเทียบคน มีแต่อกตรมตาย

“แม่กับพ่อเหรอ?” จ้าวซานพูดไม่ทันจบ ก็เหลือบมองจ้าวต้าไป๋อย่างร้อนตัวเล็กน้อย

“อ๋อ... พวกเราไปซื้อนมผงที่ในเมืองน่ะสิ บังเอิญเจอแกกินข้าวอยู่กับหลิวชิงซานที่ร้านอาหารพอดี แม่แกยังบอกว่าจะเข้าไปทักทายอยู่เลย แต่พอนึกได้ว่าพวกแกกำลังคุยธุระสำคัญกันอยู่ ก็เลยไม่ได้เข้าไป ต่อมาก็เห็นหลิวชิงซานขับรถออกไปคนเดียว ส่วนแกก็เรียกรถแท็กซี่ มุ่งหน้ามาทางหมู่บ้านจ้าว พวกเราคิดจะตามไป แต่ก็ตามไม่ทัน”

จ้าวต้าไป๋กล่าว

จ้าวซานได้ยินดังนั้น

ถึงได้มั่นใจว่าพวกเขาไม่ได้เห็นตอนที่ตัวเองไปเล่นไพ่ที่ต้าจงหัว พลาซ่า