บทที่ 186: จิตใจมนุษย์ทนต่อแรงยั่วยวนไม่ไหวหรอก

“นั่นสิ ใครจะไปยอมล่ะ”

หลินเจี้ยนหมินถอนหายใจ

รีบพุ้ยข้าวเข้าปากอย่างรวดเร็วสองสามคำ

“เดี๋ยวพ่อจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

จ้าวซี่ชิวยกข้อมือดูเวลา พยักหน้า แล้วก็ลุกขึ้นยืน: “เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนคุณ”