บทที่ 193: ไปเป็นขอทานข้างนอก กลับบ้านมาทำตัวเป็นคนประสบความสำเร็จ

หลงเสียงรู้สึกจนปัญญา การคำนวณอย่างละเอียดถี่ถ้วนของจ้าวชิวเหมย และการไปมาหาสู่กันแบบจอมปลอมของคนรุ่นเก่า เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด และรู้สึกพูดไม่ออก

ยังไม่ทันที่หลงเสียงจะได้เอ่ยปาก

จ้าวชิวเหมยก็พูดต่อ: “จริงๆ แล้วเรื่องพวกนี้ก็เป็นเรื่องรอง ที่สำคัญที่สุดคือฉันอยากจะไปอวดต่อหน้าป้าซี่ชิวของแก แกไม่รู้เหรอว่าตั้งแต่เด็ก พวกเราสองคนถูกนำมาเปรียบเทียบกันมาตลอด ตอนเรียนฉันก็ไม่ฉลาดเท่าเขา พอแต่งงานฉันก็ไม่ได้แต่งได้ดีเท่าเขา ดีหน่อยที่ลูกชายฉันได้ดีกว่าลูกชายเขา”

ตอนที่จ้าวชิวเหมยพูดประโยคสุดท้าย สีหน้าของนางดูหยิ่งผยองอย่างน่ารัก

หลงเสียงหัวเราะแห้งๆ