บทที่ 202: สินสอด

“คาดว่าน่าจะใช่” หลินเทาพยักหน้า

“โอ๊ย... คุณว่าหลงเสียงนี่มีเงินก็มีไปสิ ยังจะมาเสแสร้ง แถมยังกู้เงินซื้อรถซื้อบ้านอีก นี่ไม่เป็นการหลอกตัวเองเหรอ” จ้าวซี่ชิวกล่าว

“เขาสนุกกับการได้รับความรู้สึกที่คนอื่นมองว่าตัวเองดีมีฐานะ”

“พอแล้ว”

หลินเจี้ยนหมินขมวดคิ้ว