บทที่ 227: เป็นชายโสดไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย แต่การไม่มีเงินต่างหากที่น่าอับอาย

จ้าวซี่ชิวมองหลินเทา แล้วขมวดคิ้ว

“ไอ้เด็กคนนี้... ผมกับพ่อแกแทบจะผมหงอกอยู่แล้ว ทำไมแกไม่รู้สึกร้อนใจเลย”

“โอ๊ย แม่ครับ... ผมบอกแล้วว่าเรื่องนี้ไม่ต้องให้พวกท่านมาวุ่นวาย” หลินเทาบอก

“ไม่ต้องให้เราวุ่นวาย แล้วแกหาเมียเองได้เหรอ” จ้าวซี่ชิวมองหลินเทาอย่างกังขา

“ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อแกนะ แต่ผ่านมาหลายปี แกหาเมียได้ไหม? ก็ยังเป็นชายโสดอยู่คนเดียว”