บทที่ 233: มองทะลุจิตใจผู้คน

หลินเทาไม่ได้พูดอะไร

หลินเฉียงรับคำอย่างหนักแน่น สาบานว่า: “พ่อครับ สบายใจได้เลย ผมจะตั้งใจหาเงินแน่นอน และจะหาเงินก้อนใหญ่ด้วย”

หลินเจี้ยนหมินพยักหน้า

จากนั้นถอนหายใจ

“ไปเถอะ กลับบ้านก่อน แม่แกกำลังรออยู่ที่บ้าน”