บทที่ 260: เรื่องมากแบบคนจน

จ้าวซี่ชิวอึ้งไปพักใหญ่

กว่าจะได้สติ

“เสวี่ย... แม่ไม่รู้ ดูสมองแม่สิ...”

จ้าวซี่ชิวตบหลังหัวตัวเอง ถึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อก่อนจ้าวเสวี่ยแยกซักผ้า ไม่ซักรวมกับพวกเขา กินข้าวก็ใช้ตะเกียบกลางตลอด นางใช้ตะเกียบตัวเองคีบให้ จ้าวเสวี่ยจะกินได้ยังไง

“โทษคุณนั่นแหละ”