บทที่ 264: เลี้ยงหมายังดีกว่าเลี้ยงแก

“โอ๊ย กุ้ยหมิง ทำอะไรกันเนี่ย” หลินหัวเดิมทีเดินดูรอบๆ อู่ต่อเรือ ได้ยินเสียงดังจึงรีบวิ่งเข้ามา พอเห็นสถานการณ์ ก็งงไปหมด

“ผู้หญิงคนนี้เกินไปแล้ว” หลินกุ้ยหมิงชี้หน้าหลิวพาน

หลิวพานได้ยินดังนั้น

ก็ไม่ยอมเหมือนกัน

วิ่งไปหาหลินหัว ร้องห่มร้องไห้ฟ้อง: “หลินหัว เธอช่วยตัดสินให้หน่อย พี่ชายเขาจะยืมเงิน ฉันไม่ให้ยืม เขาก็บอกว่าเงินพวกนี้เขาเป็นคนหา เขาอยากจะให้ยืมก็ให้ยืม เขาเห็นฉันเป็นตัวอะไร? เป็นคนใช้เหรอ”