บทที่ 298: การประจบสอพลอเรียกว่ามีวาทศิลป์ตั้งแต่เมื่อไหร่?

“แน่นอนครับคุณลุง” สวีเมี่ยวรีบรับปากทันที

หลินเจี้ยนหมินได้ยินก็ดีใจจนเนื้อเต้น

รีบลุกเดินไปทางครัวด้วยความตื่นเต้น

“เดี๋ยวลุงไปดูหน่อยว่าคุณน้าทำบะหมี่เสร็จหรือยัง ชักช้าจริงๆ...”

“อาเทา อยู่คุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเพื่อนไปก่อนนะ”