ตอนที่ 307
บทที่ 307: หมูสนาม พ่อพระใจบุญ
minibunny · 5,226 ตัวอักษร
“ฉัน...”
หลิวพาน ชะงัก
นางมอง หลินกุ้ยหมิง ก่อนจะย้อนถามกลับเพื่อหยั่งเชิง: “พี่ชายคุณบอกมาเหรอ?”
“ไม่ต้องถามว่าใครบอก ตอบมาว่าพูดหรือไม่พูด?”
น้ำเสียงของ หลินกุ้ยหมิง เฉียบขาด
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น