บทที่ 346: คนเรามันก็ "หน้าเงิน" กันทั้งนั้น

“แต่ยังไงเขาก็เป็นลุงใหญ่ เป็นพี่ชายแท้ๆ ของพ่อนะแม่” วางหลินหลินแย้ง

“พี่ชายแท้ๆ แล้วยังไง?”

พอพูดเรื่องนี้ ฉินซูฉินก็ของขึ้นทันที

“ตอนที่เขาเปิดบริษัทโกยเงินล้านที่เมืองนอก เขาเคยนึกถึงเราบ้างไหม? เคยติดต่อพ่อแกบ้างหรือเปล่า? เคยคิดจะดึงครอบครัวเราให้ลืมตาอ้าปากบ้างไหม? ไม่มีเลย! ทีตอนนี้ตกอับ ล้มละลาย ถึงเพิ่งจะนึกได้ว่ามีน้องชายคนนี้อยู่”

“หมายความว่ายังไง? เห็นครอบครัวเราเป็นของตายหรือไง จะมาบีบก็ตายจะคลายก็รอดเหรอ”