บทที่ 362: ไม่มีใครไม่รักเงิน แค่ดูว่าเงินมากหรือน้อยก็เท่านั้น (หลิวเหวินเหวิน, หยางเมิ่งเหยา)

เมื่อพูดถึงตรงนี้

หลินเจี้ยนหมินก็นึกอยากจะควักลูกตาตัวเองออกมาเสียให้รู้แล้วรู้รอด

"จิ๊... รู้งี้ฉันน่าจะทำเป็นมองไม่เห็นซะก็ดี เรื่องจะได้ไม่บานปลายขนาดนี้"

หลินเจี้ยนหมินกล่าวโทษตัวเอง

ในขณะที่หลินเทาซึ่งยืนอยู่ข้างๆ กลับตกอยู่ในห้วงความคิด