บทที่ 364: ยามสุขร่วมเสพ ยามทุกข์ตัวใครตัวมัน

พอหลินเทาพูดแบบนี้ หลินเยี่ยนถึงเพิ่งได้สติ: “แต่ว่า...”

“ไม่ต้องแต่แล้ว เรียกอาเธอออกมา”

หลินเยี่ยนลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า แล้วเดินไปเรียกหลินเสียวกั๋วออกมา

เพราะเรื่องคราวที่แล้ว หลินเสียวกั๋วจึงทำหน้าตาไม่สบอารมณ์ใส่หลินเทา

“มีอะไร?”