บทที่ 376: คนจนเพิ่งรวย สันดานคนพาลได้ที

“อ๋อ เขามาดูตัวกับหลินอวิ๋นน่ะครับ แม่หนูคนนี้มาหลายรอบแล้ว แต่เจ้าอวิ๋นงานยุ่งเกินไป เลยไม่มีเวลาปลีกตัวมาเจอ” พ่อของหลินอวิ๋นตอบตามความจริง

“จริงเหรอคะ?”

หลินเยว่ลี่ตกใจเล็กน้อย หันกลับไปมองแผ่นหลังของหม่าลู่ที่เดินไกลออกไป ในใจคิดว่าการมีเงินนี่มันดีจริงๆ ขนาดผู้หญิงสวยระดับนี้ยังต้องเป็นฝ่ายบากหน้ามาหาถึงบ้าน

“อ้อ จริงสิ เขากับพี่ชายคุณเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันด้วยนะ เคยไปออกรายการทีวีด้วยกันมาแล้ว” พ่อของหลินอวิ๋นพูดเสริมขึ้นมา

หลินเยว่ลี่ถึงเพิ่งนึกออก