บทที่ 415 "คืนถิ่นอย่างผู้มีอันจะกิน" ของหลินอวิ๋น

"บ้านหลังนี้ซื้อเงินสดเต็มจำนวนก็ตั้งล้านกว่านะ เสี่ยวเทาจะมีเงินซื้อได้ยังไง ตอนนั้นเงินค่าเวนคืนของเราก็แค่หกแสน" หลินเจี้ยนหมินพูด

เจ้าซี่ชิวพยักหน้า

"รอเสี่ยวเทากลับมา ให้แกไปที่นิติบุคคลสักเที่ยว จัดการเรื่องให้กระจ่าง กลายเป็นเจ้าของห้องแบบนี้ ยังต้องจ่ายค่าส่วนกลางอีก นั่นไม่กลายเป็นเสียเงินฟรีเปล่าๆ เหรอ"

...

ตอนนี้ หลินเทามาถึงสถานีรถโดยสารเมืองฉีสุ่ยแล้ว ผ่านตรุษจีนมาสามวัน คนที่สถานีรถก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด