บทที่ 426 เลี้ยงลูกสาว กลับเลี้ยงศัตรูขึ้นมาให้ตัวเอง

เจ้าต้าไป๋ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร ในจุดนี้ เขารู้สึกว่าเสิ่นหลานฟางคิดรอบคอบกว่าอยู่บ้าง จึงยิ้มให้เสิ่นหลานฟางทีหนึ่ง

"ก็จริง เรื่องเวนคืนนี่ สำนักงานเวนคืนเป็นฝ่ายมาอ้อนวอนเรา เรียกร้องเยอะๆ ไว้ก็ดี เรียกร้องเยอะๆ ไว้ก็ดี"

เจ้าเสวี่ยไม่ปริปาก และไม่ได้พูดเรื่องที่เจ้าซานจะกลับมา แต่จงใจถามหยั่งเชิงขึ้นมาว่า "พ่อ แม่ เงินชดเชยก้อนนี้พ่อแม่วางแผนจะแบ่งยังไงคะ?"

"แบ่งเหรอ?"

เสิ่นหลานฟางชะงักไปครู่