บทที่ 433 ธรรมชาติมนุษย์เปลี่ยนไม่ได้ สันดานโลภมาก

หลินเทาชะงักไปครู่ เปิดประตูออกไป

หลินเยี่ยนเดินขึ้นมาจากชั้นล่าง บนใบหน้ามีความหนักอึ้งอยู่บ้าง

"เป็นอะไรไป? เยี่ยนจื่อ"

"พี่เสี่ยวเทา อาของหนูหายตัวไป" หลินเยี่ยนก้มหน้า ยังมีความรู้สึกผิดอยู่บ้าง

"หายตัวไปเหรอ?"