บทที่ 110 เสียงอื้ออึง

บางครั้ง ความยึดติดก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไป

และก็ไม่ใช่ทุกสถานที่จะมีความหวัง

อย่างเช่น ตอนที่พวกเออร์ลอสกำลังจัดการเก็บกวาดสนามรบ ลู่เสวียนเหอนำ [เพลิงสุทธิ์นภาเขียว] ที่แผดเผาสิ่งวิปริตเส้นผมสีดำจนหมดสิ้นแล้วกลับไป และนำไปวางไว้ในอาณาเขตใต้สมุทรอีกครั้ง

เขาได้เห็นเจ้าอาณาจักรคนเมื่อครู่นี้

เพิ่งจะก้าวเข้าสู่สายหมอก ก็ตกตายอยู่ท่ามกลางสิ่งวิปริตในสายหมอกเสียแล้ว