บทที่ 122 ตามความประสงค์ของท่าน

หลังจากที่ลู่เสวียนเหอลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายถูกรถบรรทุกขนาดใหญ่บดขยี้มานับสิบครั้ง

ทั่วทั้งร่างเหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ

"คราวหน้าต้องระวังเรื่องเวลาให้ดี ห้าวันมันนานเกินไปแล้ว"

"ต่อให้มีทะเลลึกคอยคุ้มครองฉันอยู่ แต่ฉันไม่ได้อยู่ในทะเล ฉันอยู่บนผิวน้ำต่างหาก"

เขานวดศีรษะที่ปวดหนึบของตนเองพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ และรู้สึกอย่างสุดซึ้งว่าอาณาเขตใต้สมุทรยังคงขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป