บทที่ 128 พึ่งพาท่านแล้ว

หลังจากที่ลู่เสวียนเหอมอบหมายเรื่องการก่อสร้างทางออกสู่ทะเลให้แก่เออร์ลอสแล้ว เขาก็เดินจากมาด้วยความรู้สึกสดชื่นแจ่มใส

ภายในอาณาเขตเขียวขจีอุดมสมบูรณ์ หญ้าหลิวหลันอิงเปล่งประกายแสงเรืองรองเป็นหย่อมๆ

การเดินอยู่ภายในนี้ ช่างไม่ต่างอะไรกับการอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นเลยจริงๆ

กลิ่นอายของธรรมชาติในเมืองทะเลลึกแห่งนี้ มันช่างเข้มข้นจนเกินไปเสียแล้ว

ในยามที่ท้องฟ้ายังไม่สว่างดี ไม่ใช่เพียงแค่เจ้าอาณาจักรอย่างเขาที่เริ่มลงมือทำงาน ทว่าพวกทาสในเขตปลอดภัยด้านนอกและพวกครึ่งอสูรบางส่วนก็เริ่มลงมือทำงานอย่างขะมักเขม้นแล้วเช่นกัน