บทที่ 141 พ่อมด

พ้นจากระยะทางที่ไม่อาจกะเกณฑ์ได้ไปไกลแสนไกล หลายคนจ้องมองรูปภาพใบเดียวกันพลางขยี้ตา เมื่อเพ่งมองจนชัดเจนแล้วต่างก็รู้สึกเย็นวาบไปตามแผ่นหลัง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ตึกสูงระฟ้าที่ดูภายนอกคล้ายคลึงกับสถาปัตยกรรมบนโลกมนุษย์ถึงเก้าส่วน ทว่าในเวลาไม่ถึงวินาที รูปลักษณ์ของมันกลับบิดเบี้ยวแปรเปลี่ยนไป ทั้งสลับทิศทาง เคลื่อนที่ไปข้างหน้าหลายก้าว และดูเหมือนว่าจะมีตึกหนึ่งในนั้นจ้องมองมายังจางจิ้งจิ้ง

การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้หากมองเพียงผิวเผินย่อมยากจะสังเกตเห็น ทว่าหากพินิจพิเคราะห์ลงไปให้ลึกซึ้ง จะพบกับความน่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่

หลายคนถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึก

ทว่าซ่งสืออวี้ นักปรุงยาในมหาศึกทางไกลยังคงรักษาความสงบเอาไว้ได้