บทที่ 165 ราบเรียบไร้คลื่นลม

ค่ำคืนของโลกภายใต้รหัสศูนย์ผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบเช่นนี้

และวันใหม่ แม้ดวงตะวันจะยังคงทอแสงตามปกติ ทว่ากลับไม่ได้นำพาความอบอุ่นมาให้เลยแม้แต่น้อย กลับเต็มไปด้วยความเหน็บหนาวอันหาที่สุดไม่ได้

คงเป็นเพราะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมานานเกินไป เอลเซนถึงกับคิดว่า ฤดูหนาวปีนี้ทำไมถึงได้หนาวเหน็บเป็นพิเศษนัก

ความจริงแล้วฤดูหนาวอันโหดร้ายของโลกภายใต้รหัสศูนย์ในทุกๆ ปีก็เป็นเช่นนี้ สามารถฝังกลบสรรพชีวิตไปมากมาย ทว่าความเคยชินในอดีตเมื่อมาถึงเมืองทะเลลึกดูเหมือนจะเกิดความเปลี่ยนแปลงไป

เดิมทีฤดูหนาวอันโหดร้ายเช่นนี้สิ่งแรกที่สมควรได้รับผลกระทบคืออาณาเขตมหาสมุทร ทันทีที่เริ่มเกิดน้ำค้างแข็ง ชั้นน้ำแข็งในทะเลก็จะหนาขึ้นเรื่อยๆ ทว่าด้วยการมีอยู่ของจิตวิญญาณแห่งกระแสน้ำทั้งสี่ตนและต้นพฤกษามารดาสีคราม ผลกระทบนี้จึงถูกลดทอนลงจนเหลือน้อยที่สุด