บทที่ 205 สงบนิ่งเยือกเย็น

"สิ่งก่อสร้างพิเศษสามอย่างที่เจ้าว่ามาล้วนต้องใช้งานควบคู่กัน หากเจ้าต้องการจะดัดแปลง จะแยกดัดแปลงทีละอย่างไม่ได้ มิฉะนั้นต้องเกิดปัญหาแน่" "อีกทั้งเจ้าสามารถใช้เชื้อไฟได้เพียงดวงเดียวเท่านั้น การใช้เชื้อไฟดวงนี้ทางที่ดีต้องคัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน มิฉะนั้นในภายหลังเจ้าอาจจะพบว่ามันไม่สามารถค้ำจุนสิ่งก่อสร้างพิเศษประเภทนี้ได้" "ข้าฟังจากที่เจ้าบรรยายมาก็รู้แล้ว แม้ระดับขั้นจะไม่ได้ล้ำลึกนัก ทว่าก็มีความพิเศษเพียงพอจริงๆ" "ทว่าก็กลับมาเรื่องเดิม เจ้านี่มันหลุดโลกเกินไปแล้ว หากจะใช้คำพูดนั้นมากล่าวก็คือ เจ้ากำลังแบกรับลิขิตสวรรค์และมหาโชคชะตาอยู่ใช่หรือไม่ หากเจ้าไม่ล่วงรู้เรื่องราวเหล่านี้ล่วงหน้า ข้าก็ไม่รู้เลยว่าอนาคตของเจ้าจะน่าอนาถเพียงใด" "ทว่าในเมื่อตอนนี้รู้แล้ว บางทีอาจจะมีโอกาสพลิกสถานการณ์ก็ได้" "เอาล่ะ เจ้าหนุ่ม ในเมื่อข้าเข้าร่วมอาณาเขตของเจ้าแล้ว ข้าก็ต้องหาวิธีว่าจะผ่านพ้นวิกฤตในครั้งนี้ไปได้อย่างไรดี อย่างไรเสียเรื่องนี้แค่ฟังดูก็น่าหวาดกลัวแล้ว"

เต่ายักษ์ใช้เท้าเต่าลูบใบหน้าของตนเอง นี่นับว่าเป็นพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกับมนุษย์อย่างยิ่ง มันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ข้าดูแล้ว แม้ในมหาสมุทรของเจ้าจะก่อร่างสร้างตัวเป็นรูปเป็นร่างแล้ว อีกทั้งยังมีของวิเศษที่หลุดโลกเช่นนี้อยู่ ทว่ายังห่างไกลจากการเป็นกองทัพรบที่แท้จริงนัก ถึงเวลาข้าจะช่วยจัดการเรื่องแบบแปลนให้เจ้าสักชุดก็แล้วกัน จะได้เร่งให้เหล่านักรบในมหาสมุทรจัดตั้งเป็นกองกำลังโดยเร็วที่สุด อ้อ เรื่องนี้เจ้าต้องปล่อยให้ข้าจัดการอย่างเต็มที่นะ"

ลู่เสวียนเหอทำสัญลักษณ์โอเค จากนั้นจึงเอ่ยถาม "นายคิดว่าสิ่งก่อสร้างพิเศษที่มาเป็นชุดทั้งสามอย่างนั้น สมควรจะใช้เชื้อไฟอะไรดี?"

เต่ายักษ์ปรายตามองลู่เสวียนเหอแวบหนึ่ง "ข้าขอแนะนำให้เจ้าใช้เชื้อไฟแห่งท้องฟ้า ทว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะสามารถหามันมาได้หรือไม่ อย่างไรเสียพลังส่วนใหญ่ของเจ้าในยามนี้ก็มาจากทะเลลึก มหาสมุทร และผืนดิน ส่วนท้องฟ้านั้นคือสถานที่ที่เจ้ายังไม่เคยสัมผัส" "ทว่านี่คือเชื้อไฟที่เหมาะสมกับสิ่งก่อสร้างพิเศษที่เจ้าเอ่ยถึงมากที่สุด อย่างไรเสียของสิ่งนี้ก็เลียนแบบทูตสวรรค์มา ข้าพูดไม่ผิดใช่ไหม" "อีกทั้งหากเกิดสงครามเต็มรูปแบบในภายหลัง พลังแห่งท้องฟ้าของเจ้าจะถูกละเลยไปไม่ได้เด็ดขาด" "เจ้าหนุ่มเอ๋ย ข้าจะบอกเรื่องที่น่ากลัวอย่างหนึ่งให้เจ้าฟังนะ เจ้าอาณาจักรของโลกภายใต้รหัสศูนย์ล้วนต้องพัฒนาอย่างรอบด้าน หากมีข้อบกพร่องในจุดใดก็ย่อมต้องเกิดปัญหา พวกที่อยู่บนแผ่นดินลึกเข้าไปยังพอทำเนา ทว่าสำหรับเจ้านั้น ทะเล ผืนดิน และท้องฟ้าล้วนต้องพัฒนาไปพร้อมกัน เช่นนี้ถึงจะไม่เกิดปัญหาขึ้น" "ใช่แล้วล่ะ การเป็นเจ้าอาณาจักรของโลกภายใต้รหัสศูนย์มันเหน็ดเหนื่อยเช่นนี้แหละ"

ลู่เสวียนเหอทำหูทวนลมต่อคำพูดในช่วงหลังของเต่ายักษ์ เขาทำเพียงครุ่นคิด "เชื้อไฟแห่งท้องฟ้างั้นเหรอ?"