บทที่ 222 ล้อมสามเปิดหนึ่ง

การที่ดวงจันทร์ร่วงหล่นลงมาบนโลกภายใต้รหัสศูนย์อย่างสมบูรณ์นั้น ให้ความรู้สึกที่พิเศษอย่างยิ่ง

ทั้งๆ ที่เทห์ฟากฟ้าขนาดมหึมาเช่นนี้ร่วงหล่นลงมาบนโลกอีกใบหนึ่งอย่างสมบูรณ์ ย่อมต้องนำมาซึ่งแรงปะทะอันมหาศาล หรือไม่ก็ต้องบดขยี้พื้นที่บางส่วนอย่างแน่นอน

สรุปก็คือ ต่อให้อยู่ห่างไกลออกไปก็ยังสามารถมองเห็นได้ ทว่าก็เหมือนกับดวงจันทร์หากร่วงหล่นลงมาบนโลกมนุษย์ ใช่ว่าทุกแห่งหนบนโลกมนุษย์จะสามารถสัมผัสได้เสียหน่อย

ทว่าดวงจันทร์ของที่นี่กลับหาเป็นเช่นนั้นไม่ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ล้วนสามารถมองเห็น สัมผัสได้ กระทั่งเดินขึ้นไปได้จริงๆ

อีกทั้งดวงจันทร์แม้จะเป็นเทห์ฟากฟ้าที่ใหญ่โตมโหฬาร ทว่ากลับนุ่มนวลแผ่วเบาราวกับแสงจันทร์ ยามที่ร่วงหล่นลงมากลับไม่ก่อให้เกิดแรงกระเพื่อมเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นใดเลย