บทที่ 239 เดินไปเดินมา

"ขอท่านนักบุญคุ้มครองพวกเราด้วย"

เสียงแหบพร่าของอีกาดังขึ้น

ไม่มีใครเอ่ยรับคำพูดของอีกา

ทว่าจิตใจของทุกคนกลับหนักอึ้งขึ้นมาก

เรื่องราวเหล่านี้ดูเหมือนจะมีมากมาย ทว่าแท้จริงแล้วล้วนดำเนินไปพร้อมๆ กัน ดังนั้นเวลาที่ผ่านไปจึงไม่นับว่ารวดเร็วนัก