บทที่ 268 สัญชาตญาณ

ต้นพฤกษามารดาสีครามในมหาสมุทรสั่นไหวเล็กน้อย

ส่วนในมือของลู่เสวียนเหอไม่มีอาวุธใดๆ แล้ว เขาอาศัยเพียงกายเนื้อของตนเองสกัดกั้นอยู่บนกีบแกะเลือดเนื้อนี้อย่างสมบูรณ์

มีเพียงยามที่กายเนื้อสัมผัสโดนมันจริงๆ เท่านั้น ถึงจะตระหนักได้ว่าอาวุธกึ่งเทพแห่งขุมนรกชิ้นนี้ไม่ได้เป็นอย่างที่ตาเห็น

เพราะในวินาทีนี้ ลู่เสวียนเหอรู้สึกได้ถึงความเรียบลื่นอย่างผิดปกติภายในมือของตน ราวกับไข่ต้มที่ปอกเปลือกแล้ว อีกทั้งภายในใจยังก่อเกิดความปรารถนาที่จะสัมผัสมันมากยิ่งขึ้น สิ่งที่ตาเห็นกับสิ่งที่กายเนื้อสัมผัสได้ เรียกได้ว่าตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง

มือของเขาไม่ได้มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ ทว่าสัมผัสใต้ฝ่ามือกลับยิ่งเรียบลื่นและนุ่มนวลมากขึ้นเรื่อยๆ จนท้ายที่สุดก็กลายเป็นความอ่อนนุ่มอย่างสมบูรณ์ ราวกับกำลังบีบก้อนสำลีอยู่ก็ไม่ปาน