บทที่ 299 เสียงหัวเราะของแมงมุม

อำเภอทะเลลึกกำลังเลื่อนระดับสู่เมืองทะเลลึก สิ่งมีชีวิตทั้งภายในและภายนอกพื้นที่แถบนี้ล้วนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความแปลกประหลาดที่รุนแรงอย่างยิ่ง

ความแปลกประหลาดมีเพียงรูปแบบเดียว ทว่ากลิ่นอายอันทรงพลังของความแปลกประหลาดรูปแบบนี้กลับทะลวงผ่านเปลือกนอกของทุกคนไปในชั่วพริบตา และพุ่งตรงเข้าสู่ก้นบึ้งของหัวใจ

นั่นเป็นเพียงแค่เสี้ยววินาที กลิ่นอายอันน่าอึดอัดที่ปกคลุมไปทั่วฟ้าดินก็ปรากฏขึ้นจากส่วนลึกภายในจิตใจของสิ่งมีชีวิต และค่อยๆ แผ่ขยายออกสู่ภายนอกจนแทบไม่อาจต้านทานได้

ทว่า ความแปลกประหลาดที่ปรากฏขึ้นในครั้งนี้ กลับแตกต่างจากความแปลกประหลาดในการรับรู้ของทุกคนอย่างสิ้นเชิง

ไม่มีอาการแสดงออกภายนอก และไม่มีใครต้องตาย กระทั่งฉากหน้าก็ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย ทว่าสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังและผู้วิเศษเหนือธรรมดาเหล่านี้กลับตกอยู่ในความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตถูกสูบออกไป จนก่อให้เกิดความสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด กระทั่งพลังของพวกเขาเองก็ยังสั่นคลอน