บทที่ 305 รอดแล้ว

สายตาของลู่เสวียนเหอยังคงจับจ้องอยู่ที่โฉนดที่ดิน อีกทั้งยังสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอันมหาศาลของเมืองทะเลลึกผ่านโฉนดที่ดินใบนี้

แม้ก่อนหน้านี้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว ทว่าจากสถานการณ์ที่สัมผัสได้ในปัจจุบัน ก็ยังคงเหนือล้ำกว่าสิ่งที่เขาคาดคิดไว้มากนัก

กีบแกะสีขาวยังคงวางอยู่บนแท่นหินด้านข้าง ดูเผินๆ แล้วเป็นเพียงรูปลักษณ์ธรรมดาสามัญ

ส่วนเขามองดูโฉนดที่ดิน พลางพึมพำกับตนเองว่า

"นี่ไม่เหมือนกับการเลื่อนระดับอาณาเขตอะไรนั่นเลย... นี่เป็นแค่ระดับเมือง ความเปลี่ยนแปลงยังมาถึงขั้นนี้ได้ การเลื่อนระดับอาณาเขตในโลกภายใต้รหัสศูนย์ในภายภาคหน้า ตกลงแล้วมันจะกลายเป็นแบบไหนกันแน่?"