บทที่ 316 ไข่มุก

ในเวลานี้เทือกเขาลอยฟ้า ได้มีความมีชีวิตชีวาบางอย่างปรากฏขึ้นแล้ว อีกทั้งยังมีสิ่งมีชีวิตใหม่ๆ และขุมกำลังใหม่ๆ เติบโตขึ้นมาจากที่นั่นมากมาย

ตอนที่ลู่เสวียนเหอเดินเข้าไป ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจถึงความกว้างใหญ่ของฟ้าดิน

แน่นอนว่านี่คือความหมายตามตัวอักษร นั่นก็คือ... เทือกเขาลอยฟ้าแห่งนี้ มันขยายใหญ่ขึ้นอีกแล้ว

เป็นเพราะไม่ได้มาเสียนาน เอาเถอะ ก็ไม่ได้นานขนาดนั้นหรอก ทว่าสรุปแล้วก็ไม่ใช่สถานที่ที่จะมาขลุกอยู่ทุกวัน ดังนั้นความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ จึงทำให้เขามองออกได้ในแวบเดียว

ดังนั้น เขาจึงค้นพบแล้ว