บทที่ 330 ยังคงดำเนินต่อไป

แสงอาทิตย์บนท้องฟ้าและแสงดาราในอาณาเขตมหาสมุทรส่องสอดประสานซึ่งกันและกัน สาดส่องลงสู่มหาสมุทร ก่อเกิดเป็นเกลียวคลื่นสีทองเป็นระลอก

และท่ามกลางเกลียวคลื่นเหล่านี้ ก็สะท้อนให้เห็นภาพของต้นไม้ต้นหนึ่งที่มีขนาดไม่เล็กแล้ว

ต้นไม้ต้นนี้มองดูราวกับต้นไม้เดียวที่เติบใหญ่จนกลายเป็นผืนป่า ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความรู้สึกที่ยังเยาว์วัยอย่างยิ่ง มันคือต้นพฤกษามารดาสีครามนั่นเอง

แน่นอนว่า แม้จะดูเหมือนต้นไม้เดียวที่กลายเป็นผืนป่า นับได้ว่าเป็นต้นไม้ยักษ์ที่ไม่เล็กแล้ว ทว่าเมื่อนำไปเทียบกับต้นมารดาที่สูงใหญ่บดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์อย่างแท้จริงแล้ว ก็ยังห่างชั้นกันอีกมาก ถึงกระนั้น เมื่อเทียบกับช่วงที่เป็นเพียงต้นกล้า ก็นับว่าแข็งแกร่งขึ้นมากทีเดียว

ในเวลานี้ สีสันของมันคือสีน้ำเงินเข้มของท้องทะเลผสมผสานเข้ากับสีคราม ทว่าไม่ได้กลายเป็นสีเดียวกัน หากแต่เป็นสีสันที่ไหลเวียนไปมา