บทที่ 339 ความเปลี่ยนแปลงของบทละคร

ทะเลเมฆบนท้องฟ้าม้วนตัวพลิกผัน ราวกับมีอีกโลกหนึ่งอยู่ภายในนั้น ในความเป็นจริง ขอเพียงมองต่อไป ก็จะพบว่าที่แท้สิ่งที่อยู่ภายในนั้นก็คือเกาะขนาดยักษ์ภายในอาณาเขตมหาสมุทรนั่นเอง สิ่งมีชีวิตรูปแบบเกาะขนาดยักษ์นั้นยิ่งทวีความใหญ่โตมโหฬารมากขึ้นเรื่อยๆ เดิมที มันไม่ค่อยเหมาะสมกับเขตทะเลเท่าใดนัก ดังนั้น หลังจากเข้าร่วมกับเมืองทะเลลึก จึงเรียกได้ว่าเหมือนปลาได้น้ำ บนสิ่งมีชีวิตรูปแบบเกาะแห่งนี้มีชีวิตเกิดใหม่มากมาย นับว่าเป็นแพลตฟอร์มการเพาะพันธุ์ขนาดใหญ่ อีกทั้งยังเชื่อมโยงกับทั้งอาณาเขตบนผืนดินและอาณาเขตมหาสมุทร ยามที่ลู่เสวียนเหอเงยหน้าขึ้น สามารถมองเห็นเงาของเกาะและทะเลเมฆทั้งผืนได้ เขานั่งลงบนม้านั่งหิน เดิมทีเตรียมจะไปหาคน ทว่ากลับชะงักไป จากนั้นก็เปิดคู่มือเอาชีวิตรอดขึ้นมาแทน ด้วยความรู้สึกชั่ววูบจึงเปิดดู ผลปรากฏว่ากลับเห็นข้อความจากคนที่ไม่สมควรจะส่งข้อความมาอย่างสิ้นเชิง อันเต๋อซิว หมอนี่รอดชีวิตมาได้อย่างไร?

คู่มือเอาชีวิตรอด ช่องสนทนาส่วนตัว

อันเต๋อซิว: สวัสดี ท่านเจ้าอาณาจักรมนุษย์ ขอถามหน่อยว่าข้อตกลงก่อนหน้านี้ยังนับอยู่ไหม?

อันเต๋อซิว: การหายตัวไปช่วงนี้ไม่ใช่ความต้องการของฉัน ตอนนี้หลังจากสามารถติดต่อกับเจ้าอาณาจักรที่ไม่ใช่มนุษย์อย่างนายได้แล้ว ก็เลยมาหานาย ของศักดิ์สิทธิ์ของนครศักดิ์สิทธิ์ยังอยู่ไหม?

ลู่เสวียนเหอ: ......อยู่ก็อยู่แหละ แต่ทางฝั่งนครศักดิ์สิทธิ์ให้คนมารับของศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว ถึงแม้คนจะยังมาไม่ถึง แต่การแลกเปลี่ยนระหว่างพวกเราได้ยุติลงแล้ว