บทที่ 344 อย่ามัวแต่เล่นขายของอีกเลย

แสงสว่างบนท้องฟ้าถูกกลืนกินไปสิ้นแล้ว นั่นคือเทือกเขาอันแปลกประหลาดในรูปทรงรูกลวงนับไม่ถ้วนที่ร่วงหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์ ย้อมทัศนียภาพเบื้องบนให้กลายเป็นสีสันที่ผิดแปลกไป

รูกลวงเดิมบนผืนดินกำลังฟื้นคืนสู่สภาพเดิมด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

ลู่เสวียนเหอสัมผัสได้ถึงวิกฤตการณ์ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนกำลังถูกฉีกแยกออกจากกันระหว่างผืนดินและผืนฟ้า

วิกฤตนี้มาเยือนรวดเร็วเกินไป และจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว กระทั่งเผ่าปลาหมึกสีน้ำเงินแห่งทะเลลึกก็ยังตอบสนองไม่ทัน

ลู่เสวียนเหอเดิมทีคิดว่าครั้งนี้คงเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นกับตนเสียแล้ว