บทที่ 348 เสียเปรียบ

"นั่นสินะครับ ท่านเจ้าอาณาจักร ท่านไม่ต้องกังวลไป ท่านดูพวกเราสิครับ มีตรงไหนที่ดูเหมือนมนุษย์บ้าง ประกาศที่เจาะจงเป้าหมายแบบนี้พวกเราไม่ต้องไปสนใจก็ได้ครับ"

"ตอนนี้เรื่องอาณาเขตพยัคฆ์สมุทรต่างหากที่ยุ่งยากที่สุด พวกเรามาดูเถอะครับว่าขั้นตอนต่อไปควรจะจัดทัพวางขบวนอย่างไร ถึงจะเป็นประโยชน์ต่อทางฝั่งเรา..."

ลู่เสวียนเหอมองดูลู่หลานที่กำลังพูดด้วยความฉงน คนเผ่ามนุษย์สายเลือดบริสุทธิ์ขนาดนี้กลับบอกว่าตัวเองไม่มีตรงไหนเหมือนมนุษย์ มันเหมาะสมแล้วงั้นหรือ?

ช่างเถอะ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญจริงๆ สิ่งที่สำคัญคือวิกฤตที่อยู่แค่เอื้อมต่างหาก

เมื่อมองจากเมืองทะเลลึกไปยังทิศทางของมหาสมุทร จะเห็นพื้นที่เป็นแถบสีแดงฉาน กระทั่งบนหมู่เมฆยังถูกน้ำปกคลุมแล้วมีศัตรูยืนตระหง่านอยู่ กองทัพของฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนมากกว่าที่จินตนาการไว้ ในตอนนี้ที่เคลื่อนพลออกมามีอย่างน้อยหลายแสนตนแล้ว ยังดีที่ก่อนหน้านี้เมืองทะเลลึกผ่านการขยายตัวมาไม่น้อย มิฉะนั้นสงครามครั้งนี้คงไม่อาจสู้รบตบมือด้วยได้เลย