บทที่ 389 ความโลภ

"สหายเอ๋ย ความกล้าของนายช่างมากมายนัก นึกไม่ถึงเลยว่าจะกล้าเลือกไปยังยมโลกในเวลานี้"

โจวกล่าวขึ้นเช่นนั้น

ลู่เสวียนเหอรินน้ำชาให้ตัวเองหนึ่งถ้วย จากนั้นก็เอ่ยถามว่า

"จะว่ายังไงดีล่ะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า"

"ย่อมต้องมีปัญหาแน่ ใครบ้างไม่รู้ว่าวันสิ้นโลกก็โอบกอดยมโลกเอาไว้เช่นกัน แล้วนายไปยังยมโลกในเวลานี้เพื่ออะไรกันแน่"