บทที่ 122 คำถามจากผู้ใหญ่

เช้าวันต่อมาเมื่อท้องฟ้าเริ่มสาง เจียงหลินเฟิงก็มาถึงอาคารสำนักงานตำรวจภูธรจังหวัดตรงเวลาเป๊ะ เขาจำเป็นต้องสรุปส่วนที่เขาได้เข้าร่วมปฏิบัติการเมื่อคืนนี้ให้เป็นเอกสารที่เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อยื่นเสนอ

ในห้องทำงานเฉพาะทาง เขาใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงในการจัดระเบียบเอกสารคดีสำหรับการปฏิบัติการเมื่อวานนี้จนครบถ้วน หลังจากส่งเอกสารปึกหนานั้นเสร็จ เขาก็เดินออกจากห้องทำงานด้วยความรู้สึกโล่งอก เตรียมตัวจะกลับ

ขณะที่เดินผ่านทางเดิน ประตูกระจกของห้องประชุมห้องหนึ่งข้างๆ ปิดไม่สนิท ทำให้เขาเหลือบเห็นคนกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่ข้างในโดยไม่ได้ตั้งใจ ในนั้นมีคนที่เขาคุ้นเคยอย่างเฉินกั๋วเทาและหูข่าย ส่วนคนอื่นๆ ที่เหลือดูออกทันทีว่าเป็นระดับผู้บริหารชั้นสูง ดูเหมือนพวกเขากำลังปรึกษาหารือเรื่องอะไรบางอย่างกันอยู่

เขากำลังจะรีบเดินผ่านไปเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนการประชุมของระดับผู้บริหาร ทว่าเฉินกั๋วเทาในห้องประชุมเงยหน้าขึ้นมา แล้วมองทะลุผ่านช่องประตูพอดี

"เอ้า! ลินเฟิง!" เฉินกั๋วเทาตะโกนเรียก