บทที่ 133 อยากนอนกับคุณทุกคืน

เมื่อไฟในห้องดับลง พื้นที่ทั้งหมดก็เงียบสงัดลงทันที เหลือเพียงเสียงพัดลมแอร์ เจียงหลินเฟิงนอนตะแคงหันหลังให้เวินอี่หนิง แต่ทั้งร่างกลับเกร็งไปหมด เขาสัมผัสได้ถึงไออุ่นจางๆ จากช่องว่างระหว่างคนทั้งสองด้วยซ้ำ

เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนหนักแน่นพอตัว แต่ตอนนี้หัวใจกลับเต้นเร็วผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด คืนนี้ได้นอนด้วยกันจริงๆ แล้ว ไม่รู้ว่าเวินอี่หนิงที่นอนอยู่ข้างๆ จะตื่นเต้นเหมือนเขาหรือเปล่า

น่าจะตื่นเต้นแหละ ต้องตื่นเต้นแน่ๆ ไม่งั้นเธอคงไม่รีบมุดเข้าผ้าห่มไปเงียบๆ ตั้งแต่ปิดไฟหรอก

เจียงหลินเฟิงอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ในห้องมันเงียบเกินไปแล้ว เงียบจนเขาได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกแผ่วๆ ของเวินอี่หนิงด้วยซ้ำ

ผ่านไปเกือบครึ่งนาที ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว พูดเสียงเบาๆ ขึ้นมา "คุณ... หลับหรือยัง?"