บทที่ 138 ลงพื้นที่สืบสวนหมู่บ้านเกษตรกรรมที่ 3

หยางไห่เฟิงรู้ตัวว่าเสียอาการไป หน้าแก่ๆ ของเขาก็ร้อนผ่าว รีบก้มลงไปเก็บกระบอกน้ำขึ้นมา "อะแฮ่ม... ตั้ง... ตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะ?" เขามองไปที่เจียงหลินเฟิง น้ำเสียงยังแฝงความตกใจที่ยังไม่หายดี

เจียงหลินเฟิงยืนตัวตรง สีหน้าจริงจัง "รายงานหัวหน้า เพิ่งตกลงคบกันเมื่อเดือนที่แล้วครับ แต่หัวหน้าวางใจได้ เรื่องงานพวกเราไม่บกพร่องแน่นอนครับ เรื่องไหนที่ต้องหลีกเลี่ยงก็ต้องหลีกเลี่ยง จะไม่เอาเรื่องส่วนตัวมาทำให้งานเสีย หรือทำให้เสียภาพลักษณ์ของสถานีฯ เด็ดขาดครับ!" เวินอี่หนิงก็รีบเสริม "ใช่ค่ะหัวหน้า เราจะจัดการเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวให้ดีค่ะ"

หยางไห่เฟิงมองดูคู่รักวัยรุ่นตรงหน้า จู่ๆ เขาก็หัวเราะ "ฮ่าฮ่า" ออกมา แล้วตบหน้าขาตัวเอง "เข้าใจแล้ว! รายงานองค์กรแบบนี้แหละถูกต้อง! นี่มันเรื่องน่ายินดีนี่นา!" เขาหุบยิ้ม น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลง "ในเมื่อคบกันแล้ว ก็คบกันให้ดีๆ ดูแลกันและกันด้วย แต่กฎระเบียบการทำงานจะหละหลวมไม่ได้นะ! สถานที่ของเรามันห่างไกลความเจริญ การจะหาคนที่เหมาะสมและมีอุดมการณ์ตรงกันมันไม่ง่ายเลย รักษาไว้ให้ดี แต่ก็ต้องตระหนักถึงสถานะของตัวเองอยู่ตลอดเวลา กฎระเบียบของตำรวจห้ามละเมิดเด็ดขาด โดยเฉพาะในที่ทำงาน ต้องระวังเรื่องความเหมาะสมด้วย"

"รับทราบครับ/ค่ะ หัวหน้า!" เจียงหลินเฟิงและเวินอี่หนิงพูดขึ้นพร้อมกัน บนใบหน้าเผยรอยยิ้มอย่างโล่งอก "ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม? ไม่มีอะไรก็รีบไปทำงานได้แล้ว!" หยางไห่เฟิงโบกมือ นั่งกลับลงบนเก้าอี้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"ได้เลยครับ!" เจียงหลินเฟิงรับคำ แล้วเดินออกจากห้องทำงานของหัวหน้าสถานีพร้อมกับเวินอี่หนิง พอปิดประตูเบาๆ ทั้งสองคนก็มองหน้ากัน แล้วอดไม่ได้ที่จะเอามือปิดปากหัวเราะเบาๆ "พระเจ้าช่วย เมื่อกี้ฉันใจเต้นแรงมากเลย!" เวินอี่หนิงตบหน้าอกตัวเองเบาๆ "ให้ความรู้สึกเหมือน... แอบคบกันตอนเรียน แล้วโดนเรียกไปห้องพักครู พวกเราก็เลยชิงสารภาพผิดกับครูฝ่ายปกครองก่อนซะเลย! ฮ่าฮ่า!"