บทที่ 160 แผนการเล็กๆ ของสองพ่อลูกตระกูลหลิ่ว

ปลายสายเงียบกริบราวกับป่าช้า

ความเงียบนี้ยิ่งทำให้หลิ่วเหวินปินรู้สึกกดดันมากขึ้นไปอีก

ฝ่ามือที่กำโทรศัพท์มือถือไว้เต็มไปด้วยเหงื่อ เขาไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงใดๆ ออกมา

ผ่านไปครึ่งนาทีเต็มๆ เสียงของหลิ่วปิงปิงถึงได้ดังขึ้นจากปลายสายอีกครั้ง

"แกพูดว่าใครนะ"