บทที่ 175 แกมาทำหน้าแบ๊วอะไรตรงนี้!

เจียงหลินเฟิงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ากลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวมานูลนั้น เป็นแบบเดียวกับตราประทับพลังวิญญาณที่เขาสัมผัสได้ตรงหว่างคิ้วของเทวรูปเมื่อตอนกลางวันเป๊ะ!

"เป็นแกนี่เอง!"

เจียงหลินเฟิงตกใจมาก เขาสะบัดผ้าเช็ดตัวทิ้ง พลังปราณแท้ในร่างระเบิดออกมาในพริบตา กระตุ้นวิชาตัวเบาเร้นเงาพายุขั้นสูงสุด!

ร่างทั้งร่างกลายเป็นเงาเลือนราง ปลายเท้าแตะผนังตรงสุดทางเดินอย่างแรง พริบตาเดียวก็กระโดดขึ้นไปบนชายคาหลังคาสูงลิ่ว

"จะหนีไปไหน!"