บทที่ 183 หมอทหารเฒ่ารักษาโรค

นับตั้งแต่เรื่องของเอียนกว่างซินพังไม่เป็นท่า จิตใจของหลิวเหวินปินก็แขวนเตงไม่เป็นสุขมาโดยตลอด

เขารู้จักนิสัยใจคอของพ่อตัวเองอย่างหลิวปิงปิงเป็นอย่างดี นั่นคือพวกเขมือบคนไม่คายกระดูกตัวฉกาจเลยทีเดียว เรื่องครั้งนี้ทำออกมาได้น่าเกลียดน่าชังขนาดนี้ หิวเหวินปินรู้ตัวว่าตนเองเป็นฝ่ายผิด จึงไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หน้าไปป้วนเปี้ยนต่อหน้าหลิวปิงปิง

เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะไปหลบพักผ่อนเงียบๆ ที่คลับในตัวอำเภอสักสองสามวันเพื่อหลบภัย รอให้ตาแก่หายโมโหค่อยกลับมา ใครจะไปคิดเล่าว่าพอก้าวขาออกไปได้ปุ๊บ ก็โดนผู้หญิงสติหลุดอย่างผีเยี่ยนตามเกาะติดหนึบปั๊บ

การต้องคอยปรนนิบัติคนผู้นี้ ทำให้เขาต้องอยู่ด้วยกันถึงห้าวันเต็มๆ

ห้าวันสำหรับหลิวเหวินปินนั้น แทบไม่ต่างอะไรกับตกนรกทั้งเป็น