บทที่ 195 ฉันไว้หน้าแกแล้วใช่ไหม?

วินาทีที่ประตูถูกผลักเปิดออก กลิ่นน้ำหอมราคาถูกผสมปนเปกับกลิ่นเหม็นเหงื่อและกลิ่นคาวโลกีย์ที่ไม่อาจบรรยายได้ก็พวยพุ่งปะทะหน้า

แสงไฟในห้องถูกเปิดไว้สลัวมาก บนเตียงขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเรือนร่างขาวโพลนนัวเนียกันอยู่ เป็นภาพที่ดูไม่ได้เอาเสียเลย

เจียงหลินเฟิงยืนอยู่หน้าประตู ปรับมุมกล้องบันทึกภาพการปฏิบัติงานที่หน้าอกด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก บันทึกฉากอันน่าขันนี้เอาไว้

ในเวลานี้ หลิวเหวินปินที่กำลังทำศึกตะลุมบอนอยู่หน้าแดงก่ำ สีหน้าตื่นเต้นสุดขีด เห็นได้ชัดว่ามาถึงจุดไคลแมกซ์สำคัญที่สุดของการทำศึกแล้ว

เขาแหงนหน้าขึ้นอย่างแรง ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ