บทที่ 205 เอาตัวรอดไปได้อีกเปลาะ

ที่ปลายสายตกอยู่ในความเงียบงันยาวนาน มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วๆ ดังมาเป็นระยะเพื่อยืนยันว่ายังไม่มีการตัดสาย

ในใจของเจียงหลินเฟิงอดรู้สึกหวั่นวิตกไม่ได้

คำพูดเมื่อครู่นี้ ถึงแม้จะพยายามใช้หลักเหตุและผลมาผูกเรื่องให้ดูสมจริงแล้ว แต่ยังไงมันก็เต็มไปด้วยเรื่องที่หลุดโลกเกินไปอยู่ดี

สำหรับผู้บริหารระดับสูงที่ยึดมั่นในลัทธิวัตถุนิยมอย่างเวินเจิ้นหัวแล้ว เรื่องนี้มันคงจะส่งผลกระทบต่อความเชื่อของเขามากเกินไป

นี่เราแต่งเรื่องเวอร์เกินไปหรือเปล่าเนี่ย?