บทที่ 59 ผีเทียมที่ชอบทำตัวผลุบๆ โผล่ๆ

ความล้มเหลวจากการไล่ล่าในช่วงหัวค่ำไม่ได้ทำให้เจียงหลินเฟิงท้อถอย ทว่ามันกลับปลุกกระแสความกระหายชัยชนะในส่วนลึกของหัวใจขึ้นมาแทน

ถึงแม้จะยังไม่สามารถระบุได้เด่นชัดว่าเป็นห้องพักของตึกหน่วยที่ตั้งอยู่ติดกันจริงหรือไม่ แต่จากระดับความชำนาญสภาพแวดล้อมภูมิประเทศของผีเทียมรายนี้ ย่อมไม่ใช่สิ่งที่คนนอกพื้นที่ทั่วไปจะสามารถเรียนรู้และทำความเข้าใจได้ในระยะเวลาอันสั้น

เมื่อนำมาประเมินร่วมกับลักษณะรูปร่างค่อนข้างผอมและมีความคล่องตัวสูง ประกอบกับข้อสันนิษฐานที่ว่าคนร้ายน่าจะเป็นประชากรภายในชุมชนแห่งนี้ ขอบเขตในการสืบหาตัวตนของชายคนนี้จึงแคบลงมาก

เมื่อกลับมาถึงสถานีตำรวจ แสงรุ่งอรุณสว่างรำไรเริ่มปรากฏให้เห็นขอบฟ้า

เจียงหลินเฟิงไม่สนความเหนื่อยล้าเพื่อพักผ่อน เขารีบทำเรื่องขอเปิดดูแฟ้มประวัติประชากรที่พักอาศัยอยู่ในชุมชนเทียนหงทันที โดยมุ่งเน้นจุดสนใจไปที่กลุ่มบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับโรงงานเก่า เป็นเพศชายที่มีช่วงอายุระหว่างยี่สิบถึงสี่สิบปี และมีลักษณะรูปร่างค่อนข้างผอมเป็นหลัก

ในเวลาเดียวกัน เขาก็มอบหมายให้อามู่หนงและเจ้าหน้าที่ตำรวจบ้านคนอื่นๆ แยกย้ายกันไปสืบหาข้อมูลในทางลับ ว่าในชุมชนมีบุคคลที่มีลักษณะนิสัยเก็บตัวพ้นโลก มีพฤติกรรมผิดปกติ ชอบเก็บตัวในห้องตอนกลางวันและออกเที่ยวเตร่ตอนกลางคืน หรือมีประวัติอาชญากรรมเกี่ยวกับการแกล้งคนปั่นประสาทมาก่อนบ้างไหม

ด้วยการประสานข้อมูลจากหลายเบาะแส ขอบเขตการคัดกรองจึงหดสั้นลงอย่างรวดเร็ว

รายชื่อของบุคคลคนหนึ่งพลันเผยออกมาเด่นชัด

เฉินเฟย เพศชาย อายุยี่สิบหกปี เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของอดีตพนักงานโรงงานเครื่องจักรกลเทียนหงชื่อเฉินเป่ากั๋ว

ข้อมูลในแฟ้มประวัติระบุว่า เฉินเฟยหลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายก็ไม่มีงานทำเป็นหลักแหล่งเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องพักมาตลอด แทบจะไม่มีการติดต่อปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนบ้านรอบๆ เลย มีลักษณะนิสัยเก็บตัวและแยกตัวจากสังคมอย่างรุนแรง ถึงขั้นมีข่าวลือในกลุ่มชาวบ้านว่าเขาเป็นโรคกลัวสังคมขั้นรุนแรง

หลังจากผู้เป็นพ่อเฉินเป่ากั๋วล้มป่วยเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน พฤติกรรมในการเก็บตัวของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น อาศัยเพียงเงินมรดกอันน้อยนิดของผู้เป็นพ่อสลับกับการออกไปรับจ้างทำงานเบ็ดเตล็ดประทังชีวิตไปวันๆ

มีข้อมูลสะท้อนจากเพื่อนบ้านว่า ในช่วงเร็วๆ นี้บางครั้งมักจะเห็นห้องพักของเขาเปิดไฟสว่างในช่วงดึกสงัด หรือมักจะได้ยินเสียงเคลื่อนไหวแปลกประหลาดแผ่วเบาดังออกมาบางส่วน

และสิ่งสำคัญที่สุด รูปร่างลักษณะเฉพาะตัวของเฉินเฟย มีความสอดคล้องกับข้อมูลที่เจียงหลินเฟิงใช้จิตสัมผัสรับรู้ดักจับได้เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาอย่างที่สุด

ส่วนสูงประมาณหนึ่งเมตรเจ็ดสิบห้าเซนติเมตร และรูปร่างผอมซูบ

"เฉินเฟย..."

เจียงหลินเฟิงจ้องมองภาพถ่ายติดบัตรที่มีสีหน้าค่อนข้างหม่นหมองในแฟ้มประวัติ ในใจบังเกิดความมั่นใจขึ้นมาแล้วเจ็ดแปดส่วน

ชายหนุ่มที่มีลักษณะเก็บตัวแยกจากสังคมและถูกผลักให้ไปอยู่ชายขอบของชุมชนมาเป็นเวลานาน จนกระทั่งจมดิ่งอยู่ในโลกส่วนตัวของตัวเอง มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเลือกใช้วิธีการอันสุดโต่งเพื่อสืบหาความรู้สึกมีตัวตนและอำนาจในการควบคุมที่ผิดเพี้ยนไปจากความจริง

เพื่อป้องกันไม่ให้คนร้ายตื่นตระหนกจนไหวตัวทัน และเพื่อรวบรวมพยานหลักฐานที่แน่นหนามากกว่าเดิม

เจียงหลินเฟิงตัดสินใจอ้างเหตุผลเรื่อง การตรวจสอบและคัดกรองภัยเงียบด้านความปลอดภัยของชุมชนในช่วงเร็วๆ นี้ โดยจำเป็นต้องเดินทางเข้าตรวจสอบความปลอดภัยภายในห้องพักตามระเบียบงาน เพื่อเดินทางไปตรวจสอบที่ห้องพักของเฉินเฟย

ในช่วงบ่ายของวันนั้น เจียงหลินเฟิงนำกำลังร่วมกับอามู่หนงและเจ้าหน้าที่คณะกรรมการชุมชนคนหนึ่ง เดินทางไปเคาะประตูห้องพักของเฉินเฟย

ยืนรออยู่ครู่ใหญ่ บานประตูห้องพักถึงจะถูกแง้มออกเป็นช่องเล็กๆ ใบหน้าที่ซีดขาว แฝงความตื่นตระหนกและลนลานอยู่บ้างของเฉินเฟยเผยออกมาให้เห็น

"มีธุระอะไรครับ?"

น้ำเสียงของเขาแหบแห้ง สายตาหลบลี้ลนลาน ไม่กล้าสบสายตากับคนตรงๆ

"สวัสดีครับ พวกเรามาจากสถานีตำรวจและคณะกรรมการชุมชนครับ ในช่วงเร็วๆ นี้เกิดอุบัติเหตุเกี่ยวกับความปลอดภัยในชุมชนขึ้นสองสามครั้ง ทางสถานีจึงมีคำสั่งให้ดำเนินมาตรการตรวจสอบความปลอดภัยตามห้องพักต่างๆ โดยมุ่งเน้นตรวจสอบความปลอดภัยของระบบไฟฟ้า ระบบแก๊สหุงต้ม และกลอนประตูหน้าต่างเป็นหลักครับ"

เจียงหลินเฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบเป็นมิตร พลางแสดงบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่

แววตาของเฉินเฟยวูบวาบไปทันทียามมองเห็นเจียงหลินเฟิง ท่าทางคล้ายคิดจะเอ่ยปากปฏิเสธ แต่ภายใต้คำเกลี้ยกล่อมของเจ้าหน้าที่คณะกรรมการชุมชน สุดท้ายเขาก็ได้แต่ยินยอมเบี่ยงตัวหลบทางให้ก้าวเดินเข้าห้องด้วยความจำใจ

ภายในห้องพักมีแสงสว่างที่สลัวราง ผ้าม่านถูกรูดปิดสนิทมิดชิด อบอวลไปด้วยกลิ่นอายผสมปนเปกันระหว่างเศษอาหารเน่าเสียและกลิ่นอับชื้นของเครื่องเรือน

เฟอร์นิเจอร์ภายในห้องค่อนข้างเก่า ข้าวของวางระเกะระกะเต็มไปหมด บนพื้นห้องมีเศษกระดาษชำระที่ผ่านการใช้งานแล้วทิ้งอยู่เกลื่อนกาจ

เจียงหลินเฟิงแสร้งทำเป็นเดินตรวจสอบปลั๊กไฟในห้องโถงและระบบท่อแก๊สในห้องครัว ทว่าแท้จริงแล้วกลับลอบแผ่ขยายจิตสัมผัสรับรู้ออกไป เปรียบเสมือนเครื่องสแกนเนอร์ที่มองไม่เห็น คอยตรวจสอบรายละเอียดทุกซอกทุกมุมภายในห้องพักอย่างตั้งใจ

ในจังหวะที่ทำการตรวจสอบเข้าใกล้บริเวณห้องนอนของเฉินเฟย จิตสัมผัสของเจียงหลินเฟิงก็สามารถดักจับร่องรอยกลิ่นอายพลังปราณที่เบาบางอย่างยิ่งสายหนึ่ง ที่แผ่กระจายออกมาจากห้องเก็บของขนาดเล็กที่ตั้งซ่อนอยู่ด้านหลังตู้เสื้อผ้าได้อย่างแม่นยำ!

ร่องรอยกลิ่นอายพลังปราณสายนั้น ก็คือพลังงานที่หลงเหลือจากเหตุการณ์ที่ผีแท้ระเบิดอานุภาพจู่โจมแบบไม่เลือกหน้าเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมานั่นเอง!

"ดูท่าจะเป็นที่นี่แหละ!"

เจียงหลินเฟิงสีหน้านิ่งเฉย ปฏิบัติงานตรวจสอบหน้าฉากต่อไปตามขั้นตอน

เมื่อเดินมาถึงบริเวณหน้าห้องเก็บของ เขาจงใจเอื้อมมือไปดึงสิ่งของที่วางบังไว้ออก พลางชี้ไปที่ประตูแล้วเอ่ยถามว่า

"ด้านในห้องนี้พวกเราจำเป็นต้องเข้าไปตรวจสอบด้วยนะครับ เพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีการวางกองสุมสิ่งของที่ไวไฟหรือเสี่ยงต่อการเกิดอัคคีภัยครับ"

สีหน้าของเฉินเฟยพลันเปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นมาในพริบตา เขาก้าวเท้าไปยืนขวางหน้าประตูห้องเก็บของไว้ตามสัญชาตญาณ

"ข้างในนี้... ข้างในนี้มีแต่พวกของเก่าที่พังแล้ว ไร้ประโยชน์น่ะครับ ของวางระเกะระกะมาก ไม่จำเป็นต้องเข้าไปดูหรอกมั้งครับ?"

ปฏิกิริยาที่ตื่นตระหนกจนเกินเหตุนี ยิ่งช่วยยืนยันข้อสันนิษฐานในใจของเจียงหลินเฟิงให้เด่นชัดขึ้นไปอีก

เจียงหลินเฟิงสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม น้ำเสียงเริ่มมีความเฉียบขาดกดดัน

"คุณเฉินเฟยครับ โปรดให้ความร่วมมือกับการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ด้วยครับ การตรวจสอบความปลอดภัยเป็นมาตรการตามระเบียบ และทำไปเพื่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของชาวบ้านทุกคนในตึกนี้ครับ"

ภายใต้สายตาที่กดดันเด็ดเดี่ยวและบารมีในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจของเจียงหลินเฟิง สีหน้าของเฉินเฟยเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่หลายตลบ สุดท้ายเขาก็ได้แต่ใช้มือที่สั่นเทาหยิบลูกกุญแจออกมาไขเปิดประตูห้องเก็บของออกด้วยความจำใจ

ภายในห้องเก็บของเต็มไปด้วยสิ่งของเบ็ดเตล็ดวางกองทับถมกันอยู่หนาแน่น มีฝุ่นจับกรังไปทั่ว

ทว่าจิตสัมผัสของเจียงหลินเฟิงได้ล็อกเป้าหมายพยานหลักฐานไว้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว

เขาเดินตรงเข้าไปหาผ้านวมเก่าที่วางคลุมกล่องกระดาษใบหนึ่งอยู่ แล้วเอื้อมมือไปเปิดออกทันที

ด้านในกล่อง ปรากฏชุดคลุมยาวสีขาวโพลนที่ยับยู่ยี่ และหน้ากากผีสยองขวัญที่ทำจากผ้าขาว วางพับซ้อนกันอยู่เด่นชัด!

ด้านข้างยังมีถุงพลาสติกอีกหนึ่งใบ ด้านในบรรจุสีน้ำสีแดง และเศษผงชอล์กสีขาวรวมถึงอุปกรณ์อื่นๆ อยู่ครบถ้วน

พยานหลักฐานมัดตัวแน่นหนา!

"คุณเฉินเฟย ของพวกนี้ คุณมีอะไรคิดจะอธิบายให้พวกเราฟังไหมครับ?"

เจียงหลินเฟิงหันหลังกลับมา สายตาเฉียบคมดั่งลูกไฟ จ้องมองตรงไปที่ใบหน้าของเฉินเฟยที่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดไร้สีเลือดในพริบตา

ร่างกายของเฉินเฟยสั่นสะท้อนอย่างรุนแรง ริมฝีปากสั่นระริกทว่ากลับไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้เลย

เจียงหลินเฟิงไม่ปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายได้มีเวลาปรับตัวปรับอารมณ์ เขาเดินเข้าไปตรวจสอบบริเวณใต้ฟูกที่นอนทันที และพบสมุดบันทึกปกแข็งเล่มหนึ่งซ่อนอยู่ในช่องว่างซับในของเตียง

เขาก้าวเข้าไปหยิบสมุดบันทึกเล่มนั้นออกมาต่อหน้าสายตาที่สิ้นหวังของเฉินเฟย

เมื่อเปิดเปิดสมุดบันทึกออกดู รายละเอียดเนื้อหาด้านในยิ่งสร้างความสลดหดหู่ใจให้แก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก!

สิ่งนี้มันคือบันทึกพฤติกรรมการข่มขู่สร้างความหวาดกลัวของโรคจิตชัดๆ!

บนหน้ากระดาษถูกขีดเขียนด้วยตัวอักษรที่บิดเบี้ยวโย้เย้ บันทึกรายละเอียดเวลา สถานที่ รายชื่อเหยื่อที่เลือกสุ่ม รูปแบบวิธีการที่ใช้ในการแต่งผีหลอกคน รวมถึง... คำอธิบายปฏิกิริยาความตื่นตระหนกขวัญเสียของเหยื่อไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วน!

ทุกถ้อยคำเต็มไปด้วยความรู้สึกพึงพอใจที่บิดเบี้ยว และความต้องการโอ้อวดที่ผิดปกติทางจิต

บนหน้ากระดาษแผ่นล่าสุด มีการบันทึกเหตุการณ์ที่ลุงหลี่เซี่ยนหมินตกลงมาจากบันได รวมถึงรายละเอียดกระบวนการที่เข้าไปสร้างความตื่นตระหนกให้แก่เด็กหญิงตัวเล็กๆ ของตึกข้างๆ เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาไว้อย่างครบถ้วน!

ไอ้แก่ตัวนั้นตกใจจนหน้าถอดสี ท่าทางตอนกลิ้งตกลงไปมันช่างดูตลกสิ้นดี

ยัยหนูคนนั้นร้องไห้เสียงดังลั่นเลย ฮ่าๆ ยัยเด็กนั่นต้องจำฉันไปจนตายแน่นอน

แรงจูงใจในการก่ออาชญากรรมเผยออกมาอย่างแจ่มแจ้ง!

เป็นเพราะต้องการอาศัยการข่มขู่ผู้อื่นสร้างความตื่นตระหนก เพื่อสืบหาความรู้สึกมีอำนาจและตัวตนที่ตัวเขาขาดแคลนอย่างหนักในชีวิตจริงนั่นเอง!

พยานบุคคลพยานหลักฐานวัตถุพยานครบถ้วน รวบรวมเป็นห่วงโซ่พยานหลักฐานที่แน่นหนาสมบูรณ์

"คุณเฉินเฟย! เดินทางไปกับพวกเราหน่อยครับ กลับไปให้ปากคำสืบสวนสอบสวนต่อที่สถานีตำรวจ!"

เจียงหลินเฟิงตวาดสำทับเสียงหนัก พร้อมกับส่งสัญญาณให้อามู่หนงก้าวเข้าไปคุมตัวเฉินเฟยที่บัดนี้ร่างกายอ่อนเปลี้ยแทบทรุดลงไปกองกับพื้น

หลังจากถูกควบคุมตัว ภายใต้พยานหลักฐานที่แน่นหนาดั่งขุนเขา ค่ายกลป้องกันทางจิตใจของเฉินเฟยก็พังทลายลงไปโดยสิ้นเชิง เขาให้การยอมรับสารภาพในทุกข้อกล่าวหา เกี่ยวกับพฤติกรรมการแต่งกายเป็นผีชุดขาวข่มขู่ชาวบ้านในชุมชน จนเป็นเหตุให้ลุงหลี่เซี่ยนหมินได้รับบาดเจ็บสาหัส และทำให้เด็กเล็กหลายคนได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง

รายละเอียดคำให้การสอดคล้องกับเนื้อหาในสมุดบันทึกและคำบอกเล่าของเหยื่อทุกประการ

ถึงตอนนี้ คดีผีหลอกต่อเนื่องที่สร้างความตื่นตระหนกและทำให้ผู้คนในชุมชนเทียนหงต้องใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัวมาหลายวัน ก็ได้รับการสะสางคลี่คลายลงอย่างเป็นทางการ!

เมื่อเจียงหลินเฟิงเดินทางไปแจ้งข่าวดีนี้ให้ลุงหลี่เซี่ยนหมินที่ยังคงพักรักษาตัวอยู่ที่สถานีอนามัย รวมถึงบรรดาผู้ปกครองของเด็กๆ ทราบด้วยตัวเอง ทุกคนต่างพากันระบายลมหายใจออกมาคำโตด้วยความโล่งอก และแสดงความซาบซึ้งขอบคุณเจ้าหน้าที่ตำรวจเป็นล้นพ้น

หลังจากเจียงหลินเฟิงจัดทำรายงานสรุปสำนวนคดีเสร็จสิ้น และส่งตัวเฉินเฟยดำเนินคดีตามระเบียบกฎหมายเรียบร้อยแล้ว ในสมอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่แสนคุ้นเคยและทรงพลังก็ดังกังวานขึ้นมาตรงเวลาตามนัด:

ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์มีสายตาเฉียบคมดั่งคบไฟ ยึดมั่นในความยุติธรรม ประสบความสำเร็จในการคลี่คลายคดีข่มขู่สร้างความหวาดกลัวขั้นรุนแรง จับกุมอาชญากรผู้มีจิตใจบิดเบี้ยว ขจัดความตื่นตระหนกในชุมชน คืนความสงบสุขให้แก่ประชาราษฎร์ ได้รับแต้มบุญ : 50 แต้ม!

แต้มบุญปัจจุบัน : 80 แต้ม

คดีของเฉินเฟยถึงแม้จะคลี่คลายลงแล้ว แต่ปัญหาเรื่องผีแท้เหมยหลินที่ยังคงมีกระแสแรงอาฆาตพยาบาทตกค้างวนเวียนอยู่บนดาดฟ้า ก็คงต้องหาหนทางเข้าไปจัดการคลี่คลายระเบียบพลังงานให้เสร็จสิ้นต่อไป เจียงหลินเฟิงลอบคิดคำนวณในใจเงียบๆ