บทที่ 67 ทำไมต้องปลอมเป็นแฟนกันอีกแล้วล่ะ?

หลังจากเสร็จสิ้นการประชุมร่วม หลี่เยี่ยนปินและเฉินกั๋วเทาก็รีบเดินทางออกจากห้องประชุมทันทีเพื่อไปเข้าร่วมวาระการประชุมครั้งต่อไป

ในพื้นที่จัดงานจึงเหลือเพียงหูข่ายที่คอยทำหน้าที่จัดวางกำลังพลและแจกจ่ายภารกิจเฉพาะเจาะจงให้แก่เจ้าหน้าที่แต่ละคน

เมื่อถึงลำดับของเจียงหลินเฟิง หูข่ายถือรายชื่อกำลังพลพลางทอดสายตามองสำรวจเขาเป็นพิเศษอยู่สองสามตลบ คล้ายกับต้องการจดจำใบหน้าของชายหนุ่มที่ทั้งเฉินกั๋วเทาและเลขานุการหลี่ต่างพากันเอ่ยปากชื่นชมคนนี้ให้ขึ้นใจ

"เจียงหลินเฟิง สังกัดกลุ่มงานสืบสวนย่อยที่เจ็ด"

"รับทราบครับ!"

เจียงหลินเฟิงไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ เขายืนตรงรับคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

สำหรับจางเฟิงถูกจัดวางกำลังพลให้ไปเข้าสังกัดกลุ่มงานรวบรวมวิเคราะห์เบาะแสข้อมูล จึงไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ในสายงานเดียวกันกับเจียงหลินเฟิง

เมื่อเสร็จสิ้นการจัดวางกำลังพล จางเฟิงก็ดึงตัวเจียงหลินเฟิงให้เดินทางไปรับประทานอาหารกลางวันที่โรงอาหารของสำนักงานตำรวจภูธรมณฑลด้วยกัน

ภายในโรงอาหารมีผู้คนเดินสัญจรผ่านไปมาหนาแน่น ทว่ากลุ่มคนที่เพิ่งจะก้าวเท้าออกจากห้องประชุมของทีมสืบสวนคดีเฉพาะกิจกลับแผ่ขยายกระแสบรรยากาศที่เคร่งเครียดตึงเครียดออกมาอย่างเห็นได้ชัด

คนทั้งสองเพิ่งจะตักอาหารเสร็จและทรุดตัวลงนั่งได้ไม่นาน ก็มองเห็นเฉินกั๋วเทาถือถาดอาหารนำพาเจ้าหน้าที่ในระดับบริหารสองสามคนเดินก้าวเข้ามาด้านในโรงอาหารพอดี

เฉินกั๋วเทากวาดสายตาเพียงแวบเดียวก็มองเห็นเจียงหลินเฟิงที่นั่งอยู่ตรงมุมอับสายตา เขาจึงเดินตรงเข้ามาหาแล้วทรุดตัวลงนั่งลงที่เก้าอี้ข้างกายชายหนุ่มทันที

"เป็นอย่างไรบ้าง ระเบียบขั้นตอนการรายงานตัวเสร็จสิ้นเรียบร้อยดีไหม?" เฉินกั๋วเทาคีบอาหารเข้าปากหนึ่งคำ พลางเอ่ยถามชวนคุยเป็นกันเอง

"จัดแจงเสร็จสิ้นเรียบร้อยทุกอย่างแล้วครับผู้การเฉิน" เจียงหลินเฟิงรีบเอ่ยปากตอบคำ

เฉินกั๋วเทาพยักหน้ารับคำ ขบเคี้ยวอาหารไปพลางเอ่ยถามต่อ

"แม่หนูบ้านเวินเจิ้นหัวคนนั้น อาการเป็นอย่างไรบ้างแล้วล่ะ? ได้ยินว่าร่างกายฟื้นตัวกลับมาได้เป็นอย่างดีเลยใช่ไหม?"

"ครับ ร่างกายฟื้นตัวกลับมาได้เป็นปกติสุขดีมากครับ ขอบพระคุณผู้การเฉินที่คอยให้ความห่วงใยครับ"

"อืม แบบนั้นก็ดีแล้ว"

เฉินกั๋วเทาปรับเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที

"ได้ยินว่าหลังจากเธอกลับไปที่สถานีเดิมก็ไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองว่างเลยนี่นา ไปก่อเรื่องสืบสวนคดีพวกลักลอบล่าสัตว์ป่า แชมยังสามารถสืบสาวราวเรื่องตามรอยเบาะแสไปรวบตัวกลุ่มขบวนการค้ายาเสพติดข้ามแดนมาได้อีกกลุ่มนึงด้วยใช่ไหม?"

เจียงหลินเฟิงแสดงสีหน้าเกรงใจเล็กน้อย

"ทั้งหมดเป็นเพราะความร่วมมือร่วมใจในการปฏิบัติหน้าที่ของพี่ๆ เจ้าหน้าที่ทุกคนในสถานีตำรวจครับ ตัวผมเองก็แค่เดินทางไปประสบพบเจอเข้าพอดีเท่านั้นครับ"

เฉินกั๋วเทาหลุดยิ้มออกมาโดยไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ จากนั้นเขาจึงลดระดับเสียงให้ต่ำลง เอ่ยถามด้วยท่าทางประหนึ่งชวนคุยเรื่องราวสัพเพเหระ

"แล้วเกี่ยวกับเรื่องราวในที่ประชุมวันนี้น่ะ ในมุมมองของเธอมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างล่ะ? ลองพูดแสดงทัศนะออกมาตามสบาย ถือเสียว่าพวกเรามานั่งวิเคราะห์ร่วมกัน"

เจียงหลินเฟิงนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง จัดระเบียบแนวคิดในหัวก่อนจะเอ่ยปากว่า

"หากประเมินจากรายละเอียดเนื้อหาในจดหมาย คำขวัญและรูปแบบวิธีการข่มขู่ทำลายล้าง มีลักษณะโครงสร้างที่คล้ายคลึงกับแผนการปฏิบัติงานที่กลุ่มองค์กรก่อการร้ายนอกด่านมักเลือกใช้กันเป็นประจำอยู่ครับ ดูแล้วเหมือนเป็นภัยข่มขู่จากกลุ่มก่อการร้ายโดยตรง"

เขาปรับเปลี่ยนมุมมองทันที

"ทว่า ทำไมฝ่ายตรงข้ามถึงต้องเลือกใช้วิธีการส่งจดหมายตัดแปะตัวอักษรในลักษณะนี้ด้วยล่ะครับ? ในความรู้สึกของผม... พฤติกรรมในส่วนนี้มันดูมีความผิดปกติวิสัยมากเกินไป เพราะหากเป็นกลุ่มองค์กรที่มีโครงสร้างการปฏิบัติงานที่เพียบพร้อมและเป็นมืออาชีพจริงๆ พวกเขาไม่มีทางทำเรื่องส่งจดหมายข่มขู่เตือนล่วงหน้าก่อนเริ่มลงมือปฏิบัติการจริงแน่นอนครับ แต่แน่นอนว่านี่เป็นเพียงข้อสันนิษฐานส่วนบุคคลของผมเท่านั้น ยังไม่มีพยานหลักฐานใดๆ มารองรับครับ"

เฉินกั๋วเทากัดหมั่นโถวเข้าปากคำหนึ่ง พลางพยักหน้ารับคำ

"แนวคิดของฉันก็คล้ายๆ กับเธอนั่นแหละ"

เขาวางหมั่นโถวในมือลง น้ำเสียงปรับลดระดับให้ต่ำลงกว่าเดิม

"จดหมายตัดแปะตัวอักษรในลักษณะนี้ ไม่ได้มีเพียงแค่ฉบับเดียวหรอกนะ แชมเกือบจะทั้งหมดถูกส่งออกมาในช่วงเวลาที่ไล่เลี่ยกัน โดยกระจายตัวส่งมาจากตู้ไปรษณีย์สาธารณะในเขตพื้นที่ทำปศุสัตว์ที่แตกต่างกันถึงเจ็ดแห่ง การเลือกใช้วิธีการส่งจดหมายธรรมดาทั่วไปในพื้นที่ห่างไกลความเจริญ ซึ่งเป็นวิธีการระดับต่ำที่เปิดโอกาสให้เจ้าหน้าที่สืบสวนตามรอยเบาะแสได้ง่ายทว่ากลับสามารถดึงเช็งถ่วงเวลาปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ได้ดีขนาดนี้ ในใจของฉันจึงเกิดความเคลือบแคลงใจว่า สิ่งนี้มันอาจจะเป็นเพียงแค่แผนการปล่อยควันพรางตาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ก็ได้"

เจียงหลินเฟิงรวมถึงจางเฟิงที่แอบเงี่ยหูฟังอยู่ด้านข้างต่างพากันอึ้งค้างไปทันที ก่อนจะดิ่งจมลงสู่ห้วงความคิดพิจารณาอย่างเคร่งเครียด

นี่นับเป็นจุดขัดแย้งของเรื่องราวชิ้นใหญ่จริงๆ ซึ่งขัดกับข้อสันนิษฐานหน้าฉากที่พวกเขาเคยวิเคราะห์กันไว้ก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

เฉินกั๋วเทาไม่ได้เอ่ยคำใดเพิ่มเติม เขารีบรับประทานอาหารในถาดจนเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว พลางเอื้อมมือไปตบไหล่เจียงหลินเฟิงเบาๆ

"เอาล่ะ ค่อยๆ คิดคำนวณไป ยามลงไปอยู่ประจำกลุ่มงานย่อยแล้ว ก็คอยสังเกตและเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ ให้มาก ที่สำคัญคือต้องรักษาความปลอดภัยของตัวเองไว้ให้ดีด้วยล่ะ"

พูดจบ เขาก็นำพาเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ เดินทางออกจากโรงอาหารไป

ในช่วงบ่าย เจียงหลินเฟิงปฏิบัติตามข้อความแจ้งเตือนในกลุ่มงาน เสาะหาจนพบสถานที่เปิดวาระประชุมของกลุ่มงานสืบสวนย่อยที่เจ็ด ซึ่งเป็นห้องประชุมขนาดเล็กตั้งอยู่บริเวณชั้นหก

เมื่อเขาผลักประตูเดินก้าวเข้าไปด้านใน ด้านในห้องมีเจ้าหน้าที่นั่งประจำที่อยู่ก่อนแล้วสองสามคน

หัวหน้ากลุ่มงานย่อยเป็นชายชาติพันธุ์วีเกอร์ อายุราวสี่สิบปี ใบหน้าผิวเนื้อดำขำดูทรหดและเฉียบคม

เจียงหลินเฟิงเพิ่งจะก้าวเท้าเข้าห้องมาก็สังเกตเห็นทันทีว่า รูปแบบโครงสร้างกำลังพลของกลุ่มงานย่อยกลุ่มนี้มีลักษณะเฉพาะตัวที่เด่นชัดมาก นอกจากตัวเขาและเพื่อนร่วมงานอีกสองคนที่เป็นชาวฮั่นแล้ว หัวหน้ากลุ่มงานและเจ้าหน้าที่อีกสองคนที่เหลือล้วนแล้วแต่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มน้อยทั้งสิ้น

และในกลุ่มคนเหล่านั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงชาติพันธุ์วีเกอร์ที่ยืนอยู่ตรงมุมอับสายตา ก็ทำให้เจียงหลินเฟิงอดไม่ได้ที่จะลอบมองเธอเพิ่มเติมอีกสองสามตลบ หากพูดกันตามความสัตย์จริงโดยไม่เกินเลยความจริงไป หน้าตาของเธอจัดว่าสะสวยงดงามมาก

โครงสร้างใบหน้ามีความคมคายเด่นชัดและลึกซึ้ง หัวคิ้วเรียวยาว ดวงตาทั้งสองข้างกลมโตและสว่างจ้าเป็นประกาย แพขนตาหนาเตอะและยาวงอน แชมยังมีสันจมูกที่โด่งคม ริมฝีปากอวบอิ่มอมชมพู เมื่อทุกส่วนมารวมกันอยู่บนใบหน้า จึงช่วยขับเน้นให้เกิดภาพลักษณ์ความงดงามในรูปแบบสาวต่างแดนที่มีแรงปะทะต่อสายตาผู้พบเห็นอย่างรุนแรง

หัวหน้ากลุ่มงานย่อยเมื่อเห็นกำลังพลเดินทางมาจนครบถ้วนแล้ว จึงเริ่มต้นเปิดวาระการประชุมทันที

คำพูดคำจาของเขาเด็ดเดี่ยวแคล่วคล่องว่องไว ไม่มีคำพูดจาหยุมหยิมขัดจังหวะ

"กำลังพลมากันครบถ้วนแล้วนะ เพื่อความสะดวกในการปฏิบัติงาน ให้แต่ละคนเริ่มต้นแนะนำข้อมูลส่วนบุคคลอย่างเรียบง่ายก่อน ชื่อแซ่ และหน่วยงานต้นสังกัดเดิม เริ่มต้นจากตัวฉันก่อนแล้วกันนะ หม่าหมายถีหมิง อารีย์เค่อมู่ สังกัดกองกำกับการสืบสวนสอบสวนคดีอาญาสำนักงานตำรวจภูธรเมืองอูซื่อ ปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนมานานเกือบยี่สิบปีแล้ว พื้นที่ในความรับผิดชอบหลักคือกองร้อยทางทิศใต้ ประวัติและสถานการณ์ในเมืองอูซื่อถือว่ามีความคุ้นเคยเป็นอย่างดี"

เจ้าหน้าที่ชายรูปร่างหนาแน่นล่ำสัน ใบหน้าเปล่งปลั่งอมชมพูซึ่งเป็นชาววีเกอร์เหมือนกันที่นั่งอยู่ข้างๆ เอ่ยปากแนะนำตัวเป็นคนถัดมา บนใบหน้าประดับรอยยิ้มซื่อๆ ดูเป็นมิตร

"ปาถูเอ่อร์ อาปู๋ตูลา เดินทางมาจากสำนักงานตำรวจภูธรเมืองเค่อโจวครับ พื้นที่ทางโน่นส่วนใหญ่เป็นทิวเขา ในอดีตผมรับผิดชอบทำคดีพวกลักลอบล่าสัตว์ป่าและคดีลักลอบหนีภาษีสินค้าข้ามแดนเป็นหลักครับ พละกำลังร่างกายค่อนข้างมาก การเดินป่าขึ้นเขาไม่มีปัญหาแน่นอนครับ"

ถัดมาเป็นเจ้าหน้าที่ชาวฮั่นสองคน

คนแรกมีอายุค่อนข้างมาก ผิวเนื้อดำขำ ข้อนิ้วมือมีลักษณะหนาใหญ่เด่นชัด

"หวางเจี้ยนจวิน สังกัดสถานีตำรวจภูธรอำเภอฮั่วเฉิง เมืองอีลี่ครับ เป็นเจ้าหน้าที่สายงานชุมชนสัมพันธ์รุ่นเก่า มีประสบการณ์ในการติดต่อปฏิสัมพันธ์และจัดการข้อพิพาทของชาวบ้านรอบๆ มามากครับ"

ส่วนอีกคนมีอายุน้อยกว่าเล็กน้อย สวมแว่นสายตา ท่าทางดูมีภูมิความรู้ปัญญาชนมากกว่า

"จางเว่ยกั๋ว สังกัดกองพิสูจน์หลักฐานสำนักงานตำรวจภูธรเมืองถูฟานครับ รับผิดชอบงานวิเคราะห์ตรวจเก็บร่องรอยวัตถุพยาน คราวนี้ได้รับอนุมัติให้ลงพื้นที่ปฏิบัติงานระดับรากหญ้าเพื่อฝึกฝนและสะสมประสบการณ์ครับ"

ในท้ายที่สุด สายตาของทุกคนในห้องต่างพากันเลื่อนไปจับจ้องอยู่ที่เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงเพียงหนึ่งเดียวในทีมโดยพร้อมเพรียงกัน

เธอเอ่ยปากแนะนำตัวด้วยกิริยาท่าทางที่สง่างามผ่าเผย น้ำเสียงใสกระจ่าง สำเนียงภาษาจีนกลางชัดเจนถูกต้องตรงตามมาตรฐาน

"อาอิคูลี่ ฮาลี่มู่ล้าถี สังกัดกองประชาสัมพันธ์สำนักงานตำรวจภูธรเมืองคาเสือค่ะ"

เธอเว้นจังหวะไปเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มขึ้นจางๆ แฝงกระแสความมั่นใจในตัวเองอยู่บางส่วน

"แต่แน่นอนว่า ความสามารถของฉันไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การเขียนรายงานข่าวหน้าฉากหรอกนะคะ ผลการเรียนในระหว่างศึกษาอยู่ในสถาบันตำรวจอยู่ในระดับดีเยี่ยม ผลการทดสอบวิชาศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวและการยิงปืนประจำกายล้วนได้รับคะแนนเต็มในวาระการสำเร็จการศึกษาค่ะ และสิ่งสำคัญที่สุด ฉันมีความเข้าใจในสภาพสังคมและโครงสร้างประชากรระดับรากหญ้าของพื้นที่ยุทธศาสตร์สำคัญในแถบดินแดนทางทิศใต้ รวมถึง... ข้อมูลข่าวสารเชิงลึกบางเรื่องที่ไม่อาจนำมาป่าวประกาศหน้าฉากได้เป็นอย่างดีค่ะ"

ในระหว่างที่เอ่ยประโยคสนทนา ดวงตาที่กลมโตและลึกซึ้งคู่นั้นก็กวาดมองใบหน้าของเจ้าหน้าที่ทุกคนในห้องไปตามธรรมชาติ ก่อนจะหยุดสายตาค้างไว้ที่ใบหน้าของเจียงหลินเฟิงครู่หนึ่ง แฝงไปด้วยกระแสความหยั่งเชิงตรวจสอบบางอย่างที่ยากจะสังเกตเห็น

เจียงหลินเฟิงเป็นคนสุดท้ายที่แนะนำข้อมูลส่วนบุคคล

"เจียงหลินเฟิง สังกัดสถานีตำรวจภูธรตำบลชีเสีย อำเภอฮู่ฉาครับ เพิ่งจะบรรจุเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการได้ไม่นาน ประสบการณ์งานสืบสวนยังมีข้อบกพร่องอยู่มาก คราวนี้เดินทางมาเข้าร่วมทีมงานเพื่อเป้าหมายในการเรียนรู้และสะสมประสบการณ์เป็นหลักครับ ขอฝากเนื้อฝากตัวและรบกวนเจ้าหน้าที่ทุกท่านช่วยชี้แนะด้วยนะครับ"

หม่าหมายถีหมิงพยักหน้ารับคำ ในหัวจดจำและคำนวณรูปแบบข้อมูลพื้นฐานของเจ้าหน้าที่ทุกคนในทีมเรียบร้อย

"เอาล่ะ ทุกคนทำความรู้จักกันเสร็จสิ้นแล้วนะ ถัดจากนี้ จะเข้าสู่วาระสำคัญของหน้าที่การงาน"

ใช้นิ้วชี้ไปที่พื้นที่ส่วนหนึ่งบนแผนที่เมืองอูซื่อที่แขวนอยู่บนผนังห้องประชุม

"เขตพื้นที่ในความรับผิดชอบหลักของกลุ่มงานย่อยที่เจ็ดของพวกเรา คือชุมชนแออัดขนาดใหญ่ที่สุดของเมืองอูซื่อ ชุมชนหวงเหลียง"

"สถานการณ์ในพื้นที่แถบนี้มีความซับซ้อนและวุ่นวายมาก ประการแรก เป็นเขตพื้นที่พำนักอาศัยผสมผสานของประชากรหลากหลายชาติพันธุ์ ทั้งวีเกอร์ ฮั่น และหุย ปริมาณประชากรแฝงและการเคลื่อนย้ายของประชากรสูงมาก ประการที่สอง โครงสร้างสิ่งปลูกสร้างมีความหนาแน่นหนาแน่นสูง ส่วนใหญ่เป็นบ้านพักที่ชาวบ้านพากันก่อสร้างขึ้นมาเองตามใจชอบ เส้นทางตรอกซอกซอยสลับซับซ้อนคดเคี้ยวไปมาประดุจค่ายกลเขาวงกต พื้นที่หลายแห่งแคบมากจนรถยนต์ไม่สามารถขับเคลื่อนเข้าไปด้านในได้เลย ประการที่สาม รากฐานความสงบเรียบร้อยและระบบการจัดการความปลอดภัยค่อนข้างต่ำ ปัญหาอาชญากรรมประเภทอบายมุข แหล่งพนัน และยาเสพติด เป็นภัยเงียบที่ยากจะขจัดปัดเป่าให้หมดสิ้นไปได้ คดีลักเล็กขโมยน้อยและเหตุการณ์ทะเลาะวิวาททำร้ายร่างกายถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่พบเห็นได้บ่อยในชีวิตประจำวันของชาวบ้านแถบนั้น"

สายตาของเขาจับจ้องมองใบหน้าของกำลังพลทุกคน

"ตามผลการวิเคราะห์และสรุปแนวคิด คาดว่าหากมีกลุ่มบุคคลหรือประชากรแฝงจากนอกพื้นที่คิดจะลักลอบเดินทางเข้ามาแฝงตัวเพื่อกบดานอยู่ในเมืองอูซื่อจริงๆ พื้นที่ชุมชนหวงเหลียงซึ่งมีระบบการจัดการที่หละหลวมและมีประชากรซับซ้อนวุ่นวายเช่นนี้ ย่อมต้องเป็นทำเลที่ตั้งเป้าหมายอันดับแรกแน่นอน ภารกิจหลักในหน้าที่ของพวกเรา คือการแทรกซึมเข้าสู่พื้นที่ชุมชนหวงเหลียง ดำเนินมาตรการตรวจสอบและสอบปากคำประชากรอย่างละเอียด เพื่อเสาะหาร่องรอยเบาะแสที่ต้องสงสัยในระดับสังคมให้พบ"

หลังจากอธิบายข้อมูลเบื้องต้นเสร็จสิ้น หม่าหมายถีหมิงก็เริ่มทำหน้าที่จัดวางสถานะปลอมตัวและแจกจ่ายภารกิจย่อยทันที

"ปาถูเอ่อร์ เธอแยกไปปฏิบัติงานร่วมทีมกับฉัน พวกเราจะทำการปลอมตัวเป็นสองพี่น้องชาวใต้ที่เดินทางมาเปิดร้านขายขนมปังอบโบราณในเมือง เตาอบดินเผาและรถซาเล้งสามล้อทางเจ้าหน้าที่ได้จัดเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว"

"หวางเจี้ยนจวิน จางเว่ยกั๋ว พวกคุณสองคนจัดวางกำลังให้อยู่ร่วมทีมเดียวกัน สถานะปลอมตัวคือช่างเทคนิคซ่อมแซมระบบไฟฟ้าและระบบประปา รับผิดชอบเข้าไปเดินตรวจสอบระบบสายไฟและท่อน้ำภายในชุมชน เพื่ออาศัยโอกาสนี้ในกระบวนการเข้าไปตรวจสอบสภาพการณ์ภายในห้องพักของชาวบ้านอย่างใกล้ชิด"

ในท้ายที่สุด เขาหันหน้ามาทอดสายตามองทางเจียงหลินเฟิงและอาอิคูลี่

"เจียงหลินเฟิง อาอิคูลี่ พวกเธอสองคนมีช่วงอายุที่ไล่เลี่ยกัน ให้ทำการปลอมตัวเป็นคู่รักหนุ่มสาวที่ไม่มีงานทำเป็นหลักแหล่งและเดินทางเข้ามาเสาะหางานทำในเมือง โดยเข้าไปจัดแจงเช่าห้องพักและพักอาศัยอยู่ภายในชุมชน การจัดวางสถานะในลักษณะนี้จะไม่ค่อยเป็นที่ดึงดูดสายตาหรือความเคลือบแคลงใจจากผู้คนรอบข้าง และมีความสะดวกในการเข้าถึงและติดต่อปฏิสัมพันธ์กับประชากรหลากหลายรูปแบบได้ง่าย"

เจียงหลินเฟิงเหลือบสายตามองดูอาอิคูลี่ที่มีใบหน้างดงามเปล่งปลั่งจับตาที่ยืนอยู่ข้างๆ ในใจบังเกิดความรู้สึกหมดคำพูดขึ้นมาทันที...

ในใจลอบบ่นอุบอิบคิดคำนวณไปเรื่อยเปื่อย ว่าทำไมตัวเองถึงต้องมาได้รับภารกิจปลอมตัวเป็นแฟนกันอีกแล้วล่ะเนี่ย? หากเรื่องนี้หลุดรอดไปถึงหูของเวินอี่หนิงเข้าจะทำอย่างไรดี... ทว่าในเมื่อหัวหน้ากลุ่มงานย่อยได้มีข้อสรุปคำสั่งการลงมาเรียบร้อยแล้ว เขาก็ไม่อาจเอ่ยปากคัดค้านสิ่งใดได้ ส่วนทางฝั่งของอาอิคูลี่กลับมีท่าทีที่สงบนิ่งและเปิดเผยมาก เธอพยักหน้ารับคำสั่งตามปกติ

หม่าหมายถีหมิงเอ่ยปากเน้นย้ำคำสั่งเป็นสิ่งสุดท้าย

"จดจำไว้ให้ดี ทุกสิ่งทุกอย่างต้องยึดถือความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญที่สุด หากตรวจพบสถานการณ์หรือร่องรอยเบาะแสใดๆ ห้ามบุ่มบ่ามลงมือปฏิบัติการโดยพละการเด็ดขาด ให้รีบทำเรื่องรายงานสถานการณ์กลับมาทันที ทุกทีมงานย่อยต้องเปิดระบบเครื่องมือสื่อสารคอยรักษาการติดต่อสัมพันธ์ระหว่างกันให้มีความราบรื่นอยู่ตลอดเวลา"

พูดจบ เขาก็แจกจ่ายโทรศัพท์มือถือเครื่องมือสื่อสารเฉพาะกิจระบบรักษาความลับระดับสูงให้แก่เจ้าหน้าที่ทุกคนคนละหนึ่งเครื่อง พร้อมกับเงินงบปฏิบัติการในการสืบสวนสอบสวนในทางลับอีกคนละสองพันหยวน