บทที่ 110 เฝ้าตอไม้รอกระต่าย เหยื่อโผเข้าหากับดักเอง

หานหย่วนชะงักไปวูบหนึ่ง เห็นร่างไร้วิญญาณของจ้าวฉีเจินร่วงลงสู่พื้นดิน เขาถึงได้ตระหนักว่า ฝ่ายตรงข้ามรับวิชาของเขาไม่ได้แม้แต่ท่าเดียว ก็ตายไปแล้ว!

ดูเหมือนเขาจะลงมือแรงเกินไปแล้วกระมัง!

เขาแกร่งขนาดนี้เชียวรึ?

เขาจมดิ่งสู่ห้วงครุ่นคิด

เขานึกถึงก่อนหน้านี้ ตอนที่ตัวเองอยู่ในสำนัก เคยทดสอบกำลังรบมาแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนั้น เขาใช้เจตจำนงกระบี่โจมตีหินทดสอบ อานุภาพก็ไปถึงระดับสร้างฐานขั้นสูงสุดแล้ว