บทที่ 112 อุตส่าห์มากันถึงที่แล้ว 2

นักพรตแกนทองวัยกลางคนผู้นั้น ตกตะลึงจนหน้าถอดสี

รอบกายของเขา มีต้นไม้ยักษ์สูงร้อยกว่าเมตรสามต้น กำลังโจมตีเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า โล่ป้องกันบนตัวถูกฟาดจนดังโครมๆ แสงเรืองก็เลือนรางลงอย่างรวดเร็ว

นักพรตแกนทองวัยกลางคนพุ่งซ้ายทะลุขวา แต่ต้นไม้ยักษ์สามต้นล้อมเขาเป็นรูปสามเหลี่ยม กิ่งก้านหลายร้อยกิ่งก่อเกิดเป็นข่ายฟ้าบ่วงดิน ทำให้เขาขึ้นฟ้าก็ไร้ทาง ลงดินก็ไร้ประตู!

นักพรตแกนทองวัยกลางคนถูกกิ่งก้านฟาดไปฟาดมา ราวกับลูกบอลหนัง ไร้แรงต้านทาน

แม้การป้องกันบนตัวเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็รับการรุมล้อมของต้นไม้ยักษ์สามต้นนี้ไม่ไหว!