บทที่ 121 หานหย่วนลงมือ

เฉียนเฟินสามคนสีหน้าเปลี่ยน พุ่งทะยานออกไปอย่างไม่ลังเล

เห็นเพียงกลางอากาศ จ้าวอวี้มู่ได้เข้าใกล้ต้นไม้วิญญาณธรรมดาต้นหนึ่ง แล้วก็มุดเข้าไปทันที

"เขาจะหนีแล้ว!" โจวเซวียนหลินพูดอย่างโกรธ "เป็นวิชาหลบเร้นธาตุไม้อีกแล้ว!"

เฉียนเฟินพูดกับสองคน "ตามไป ยังมีหวัง!"

โจวเซวียนหลินนึกถึงค่ายกลที่วางไว้ก่อนหน้านี้ กลับไม่ค่อยตั้งความหวัง "ก่อนหน้านี้เราเดาไม่ออกว่าฝ่ายตรงข้ามคือจ้าวอวี้มู่ จะกักเขาไว้ได้ยังไง!"